Davacı vekili, evlilik birliği sırasında alınan ve vekil edeninin eşi adına tapuya kaydedilen 13564 ada 8 parsel üzerindeki binanın 10.kat 43 numaralı meskenin alımında ödemelerin büyük kısmının vekil edeni tarafından yapıldığını açıklayarak meskenin tapusunun yarı payının iptali ile davacı adına tesciline, olmadığı takdirde taşınmazın satış yolu ile mal rejiminin tasfiyesine, ayrıca taraflar arasındaki anlaşmalı boşanmaya ilişkin dosyada davacı kadının 4.10.2000 tarihli yargılama oturumundaki beyanının dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, .... Aile Mahkemesinin 2007/520 Esas 2007/813 Karar sayılı boşanma dosyasının 4.10.2007 tarihli yargılama oturumunda davacı kadının meskenin 1/2'sinin davalıya ait olduğu yönündeki kabul beyanı dikkate alınarak davanın kabulüne, 13564 ada 8 parsel üzerindeki binanın 10. kat 43 numaralı bağımsız mesken üzerindeki ...(...) adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 2.10.1993 tarihinde evlenmişler, davacı kadının 14.6.2007 tarihinde açtığı dava sonunda boşanmışlar ve karar 23.11.2007 tarihinde kesinleşmiştir. Başka mal rejimi seçilmediğinden; taraflar arasında evlilik tarihinden 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı TKM.nin 170. m.), 1.1.2002 tarihinden mal rejiminin sona erdiği 14.06.2007 tarihine kadar edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK. 202. ve 4722 s.Yürürlük K.m.10/1.m).
Dava konusu 13564 ada 8 parselde bulunan 10.kat 43 numaralı mesken 15.6.2005 tarihinde davalı adına evlilik birliği içinde edinilmiştir.Meskenin alındığı tarihte taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. Bu bilgiler karşısında davacının talebinin 43 numaralı meskenle ilgili değer artış payı ve katılma alacağı olduğu anlaşılmaktadır.
Mahkemece Konya 2.Aile Mahkemesinin 2007/520 Esas 2007/813 Karar sayılı boşanma dosyasının yargılaması sırasında 4.10.2007 tarihli yargılama oturumunda boşanma dosyasının davacısı Tülay’ın “…10.kat 43 numaralı dairenin 1/2'si davalıya (...) ait olduğunu kabul ediyorum” şeklindeki beyanı kabul beyanı olarak dikkate alınmış ve yazalı şekilde hüküm kurulmuştur. Tülay’ın bu açıklamasına bakıldığında, meskenin tapu kaydının 1/2 oranında iptalinin değil, erkeğin meskende hakkının olduğunun yani maddi olguyu kabul ettiğinin kabulü gerekir. Davalının maddi olguyu doğrulaması davanın neticei talebinin kabul edildiği anlamına gelmez (HUMK. m.95). Bu durumda mahkemece bu beyanın davanın kabulü şeklinde yorumlanarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Diğer yandan eşlerden biri, diğerine ait malın edinilmesine, iyileştirilmesine veya korunmasına hiç ya da uygun bir karşılık almaksızın katkıda bulunmuş ise, tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında alacak hakkına sahip olur (TMK.m.227). Eşlerden birine ait edinilmiş mallar üzerinde, diğer eşin mülkiyet veya diğer bir ayni hak talebi söz konusu değildir.
Yani katılma rejiminde; eşlere tanınan hak, ayni bir hak olmayıp, şahsi bir alacak hakkıdır (7.10.1953 gün 8/7 YİBK, 4721 sayılı TMK.nun 227/1, 236/1, 239/1 maddeleri). Sadece mal rejimi sona erdiğinde, eşlerin edinilmiş mallara ilişkin artık değerler üzerinde karşılıklı alacak hakkı vardır. Açıklandığı gibi davacı kocanın evlilik birliğinde edinilen mallarla ilgili olarak davalı kadından ayın isteme hakkı bulunmayıp değer artış payı veya katılma alacağı istemesi mümkündür.
Bu açıklamalar karşısında mahkemece davacının tapu iptali ve tescille ilgili talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması da doğru değildir.
Ancak, davacı tarafın tapu iptali ve tescil isteğinin yanında terditli olarak değer artış payı ve katılma alacağını içeren isteğinin de bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacının dava konusu meskenle ilgili değer artış payı ve katılma alacağı isteği dikkate alınarak taraf delillerinin toplanması ve delillere göre TMK. nun 202 ve devam eden maddeleri gereğince olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekir.
Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı görülen hükmün HUMK.nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.