Davacı, kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak köy boşluğu olarak tescil harici bırakılan taşınmazın kendisi adına tespit ve tescil edilen 104 ada 1 parsele ilavesi suretiyle tescilini talep etmiştir.
Davalı Hazine temsilcisi davanın reddini savunmuş, davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi açılan davaya bir diyeceğinin olmadığını beyan etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabul edilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
Kısa kararda "30.10.2009 tarihli raporda E harfi ile gösterilen 122.22 m2'lik yerin mülkiyetinin tesbitine, fazlaya ilişkin talebin reddine" denildiği halde, gerekçeli kararda kısa karara ilaveten "davacının mülkiyetinin tespit edildiği kısmın Konak Köyü 104 ada son parsel olarak tapuya tesciline" şeklinde hüküm kurulmuştur. Görüldüğü üzere; kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.
Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki bu uyuşmazlık mahkemelere olan güveni sarsar. Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekir. Bu konuya ilişkin 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yagrıtay İçtihatı Birleştirme Kararında. 1- Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir.
2- Yerel mahkeme bozmadan sonra önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verebilir" denilmiştir. Hüküm, bu nedenle kanuna, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararına aykırı olarak tesis edilmiştir.
Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün HUMK. nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA 15.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.