Davacı vekili, evlilik birliği içinde edinilen ve davalı kocanın adına kayıtlı iken 18.03.2005 tarihinde yakın bir akrabasına devrettiği 410 ada 23 parselde kayıtlı, 2. kat, 14/120 arsa paylı 7 numaralı bağımsız bölümün edinilmesine davacının katkıda bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydı ile 6.000,00 TL katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsil edilerek vekil edenine ödenmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, zamanaşımı süresinin geçtiğini, bunun yanı sıra dava konusu taşınmazın alımına davacının bir katkısının bulunmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemenin boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren Borçlar Kanununun 125. maddesindeki 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verdiği 21.10.2008 tarih, 2007/709 E-2008/558 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine. Dairece 09.11.2009 tarih, 2009/2788 E-5356 K. sayılı ilâm ile; “... Katkı payı davası, boşanma hükmünün sonuç doğuracağı tenfiz kararının kesinleşmesini müteakip açılmıştır.
Mahkemece davanın süresinde açıldığı dikkate alınarak taraf delillerinin toplanması ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır...”denilmek suretiyle bozma sevk edilmiş; davalı vekili tarafından süresi içerisinde kararın düzeltilmesi istenilmiştir.
Taraflar 30.05.1973 tarihinde evlenmişler, Pforzheim Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.05.1996 tarihinde kesinleşen 4 F 101/95 sayılı kararı ile boşanmışlar, bu mahkemenin boşanma kararının tenfizine dair Üsküdar 1. Aile Mahkemesinin 10.07.2007 tarih, 2006/713 E-2007/488 K. sayılı ilâmı da 15.11.2007 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.
TMK.nun 225/2 . maddesi hükmü yabancı mahkeme boşanma kararlarının tanıma ve tenfizinde de uygulanır. Bir yabancı mahkeme kararının tanınması ile o yabancı mahkeme kararının hukukî sonuçları, özellikle kesin hüküm etkisi Türk Hukuku açısından da geçerli hale gelmiş olur.12.12.2007 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 59. maddesinde “...
Yabancı ilâmın kesin hüküm veya kesin delil etkisinin yabancı mahkeme kararının kesinleştiği tarihten itibaren hüküm ifade edeceği...” hususu belirtilmiştir. Buna göre, zamanaşımı süresinin başlangıcı olarak yabancı mahkeme tarafından verilen kararın kesinleşme tarihinin esas alınması gerekir. Tanıma ve tenfiz, sadece yabancı mahkeme kararının icra ve infaz edilebilmesi içindir. Oysa anılan 59. maddedeki kesinleşme tarihi tanıma tarihi değil, kararın kesinleşme tarihidir.
Yerel mahkemece de anılan kanun hükmü doğrultusunda doğru olarak zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karşın, Dairece sözü edilen kanun hükmüne farklı yorum getirilerek kararın bozulduğu anlaşılmakla yerinde görülen davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 09.11.2009 tarih, 2009/2788 E-5356 K. sayılı bozma ilâmının HUMK.nun 440.maddesi uyarınca ortadan KALDIRILMASINA, usul ve yasaya uygun olan yerel mahkeme hükmünün ONANMASINA ve 35,50 TL peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.