Dava konusu 105 ada 64 parsel Çavuşoğlu Köyü Tüzel Kişiliği adına tarla niteliğiyle 31.07.2002 yılında yapılan kadastro tespiti sonucu tespit görmüş ve tapuya tescil edilmiştir. Taşınmazın köy tüzel kişiliği adına edinme sebebi, ... isimli kişinin 20 yılı aşkın zilyetliğini müteakip köy tüzel kişiliğine hibe etmesi olarak göstermiştir. Davacılar dava konusu taşınmazın yanlışlıkla köy tüzel kişiliği adına tespit gördüğünü, müvekkillerinin kadimden beri zilyetlikleri altında bulunduğunu iddia etmektedirler. Davalı köy tüzel kişiliğini temsilen köy muhtarı, ilk duruşma gününde taşınmazın köy tüzel kişiliğine ait olduğunu, dört tarafının arazi niteliğinde bulunduğunu savunmuştur.
Mahallinde mahkemece yapılan keşifte, mahalli bilirkişi ve şahitler, dava konusu taşınmazın davacılar tarafından birlikte 30 yılı aşkın süredir çayır olarak kullandıklarını, otundan istifade edildiğini, başka kişilerin bu taşınmazla alakasının bulunmadığını, bu tarlaların davacılara ait olduğunu herkesin bildiğini, taşınmazın batısındaki 63 numaralı parsel de çayır niteliğinde olup davacıların tasarrufunda bulunduğunu ifade etmişlerdir.
Ziraat mühendisi bilirkişi, taşınmazın çayır niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen memuru bilirkişi de dava konusu parselin çevresinin çayır ve tarla vasfında taşınmazlar olduğunu krokili raporunda açıklamışlardır. Davalı köy tüzel kişiliğini temsilen köy muhtarı veya onun adına hareket eden başka biri, mahallinde yapılan keşifte hazır bulunmamış ve verilen süreye rağmen keşifte dinlenmek üzere şahitlerinin isim ve adreslerini bildirmemiştir.
Tespit bilirkişilerini şahit olarak göstermiştir.
Dinlenen davacı şahitleri ve bilirkişiler taşınmazın davacıların zilyetliğinde olduğunu, taşınmazı köye hibe eden ...’ın bu yerle ilgisinin bulunmadığını açıklamışlardır. Mahkemece, davanın reddine karar verirken gösterdiği gerekçeye göre, mahalli bilirkişilerin dava konusu köyde oturmadıkları yönündedir. Zilyetlik maddi olaylardan olup, şahit beyanlarıyla ispat edilmesi gerekir. Yani kazanmayı sağlayan zilyetlik, 3402 sayılı Kadastro
Kanununun 14/1. fıkrası uyarınca yerel bilirkişi ve tanık dahil her türlü delille kanıtlanması mümkündür. HUMK.nun 275.maddesine göre; bilirkişi çözüme özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde mahkemece dinlenebilir. Bu kapsamda değerlendirildiğinde mahalli bilirkişilerin beyanları taşınmazın niteliği, değeri ve iktisabı sağlayacak ve engelleyecek diğer özellikleri yönünden önem arz eder. Taşınmazın niteliğiyle ilgili de iddia ve savunma arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Toplanan deliller davacıların davasını ispata yeterli görülmüştür. Davanın kabulüne karar vermek gerekirken açıklanan nedenle reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 21.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.