Davacı ... vekili, dava dilekçesinde; mevkii ve sınırları yazılı bulunan 6 parça tapusuz taşınmazın babasından mirasen vekil edenine intikal ettiğini, uzun yıllar vekil edeninin ekip biçtiğini, davalıların hakkı olmadığı halde, dava konusu taşınmazlara elattığını açıklayarak davalıların elatmalarının önlenilmesini ve son beş yıl için toplam 6.000,00 TL. ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak vekil edenine verilmesini talep etmiştir.
Davalılar ...ve ..., dava konusu taşınmazların eski tarihli tapu kayıtları ve satış senetleriyle 50 yılı aşkın süredir kendi zilyetliklerinde olduğunu, özel mülkleri olan taşınmazlarda davacının zilyetliğinin bulunmadığını açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.
Davalı ..., yargılama oturumlarına katılmadığı gibi, davaya bir cevap da vermemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; TMK nun 683. maddesi uyarınca açılan elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.
Dava konusu taşınmazlar hakkında, davanın açıldığı 06.10.2006 tarihinden sonra ve karar verilmeden önce kadastro tutanaklarının hepsi 06.02.2009 tarihinde ve sonraki tarihlerde düzenlenerek. 121 ada 62 ve 71, 136 ada 7, 150 ada 51, 154 ada 17, 18 ve 20 , 163 ada 35 ve 183 ada 6 parsel numaralarını almış ve tüm tutanaklar 15.6.2009 tarihinde kesinleşmiştir.
3402 sayılı Kadastro Kanununun 5. maddesine göre, “Kadastro Müdürü, çalışma alanında işe başlamadan önce mahalli hukuk mahkemelerinde, bu alandaki taşınmaz mallar hakkında görülmekte olan kadastro ile ilgili davalarla, hükme bağlanmış olup da henüz kesinleşmeyen davaların listesini alır ve bunu çalışma alanı ile ilgili tüm tapu, vergi, harita ve diğer belge örnekleri ile birlikte kadastro teknisyenliğine verir.” Davalı taşınmaz mal tutanaklarının Kadastro Mahkemesine Devri Hakkında Yönetmeliğin 7/e-2 fıkrasında da benzer hüküm yer almaktadır.
Buna göre.
“Kadastro öncesi davalı olduğu halde, dava listesine dahil edilmemesi veya davalı olduğu mahkemelerce bildirildiği halde bu husus gözönünde bulundurulmayarak tespitleri kesinleştirilen taşınmaz mallar bulunduğu takdirde, devredilmişse Tapu Sicil Müdürlüğünce, devredilmemişse Kadastro Müdürlüğünce ilgili parsel ya da parsellerin tapu kütüğü sahifesinin beyanlar hanesine, tesbitin davalı olması nedeniyle kesinleşmediği yazılarak bu yönetmeliğin 5 ve 6. maddeleri uyarınca işlem yapılır” denilmiştir.
Kadastro tesbitlerinden önce genel mahkemelerde açılan davaların kadastro tespitine itiraz niteliğinde olduğunun, ada ve parsellere ait kadastro tutanaklarının zuhulen kesinleştirildiklerinin kabulü gerekir. Dava hala derdest bulunmaktadır.
Nitekim, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 27/1. maddesi hükmüne göre, “mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevi sona erer ve davalara ait dosyalar Kadastro Mahkemesine re’sen devrolunur ” hükmüne yer verilmiştir.
Aynı kanunun 26/ son maddesi hükmüne göre de, “Kadastro Mahkemesinin yetkisi her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği günde başlar.” Mahkemece açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri uyarınca; mülkiyet uyuşmazlığı hakkında görevsizlik kararı verilmek suretiyle dava dosyasının görevli Kangal Kadastro Mahkemesine gönderilmesine,
3402 sayılı Kadastro Kanununun 26. maddesi uyarınca Kadastro Mahkemesinin görev alanı dışında kalan (Kadastro Mahkemesi ecrimisil davalarına bakamaz) ecrimisil isteği bakımından HUMK.nun 46. maddesi gereğince ayırma (tefrik) kararı verilerek mahkemenin ayrı bir esasına kaydının yapılmasına ve bekletici mesele yapılmasına karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.
Görev kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece kendiliğinden gözetilir. Tutanakların malikhanesi 3402 sayılı Kadastro Kanununun 30. maddesi uyarınca ancak Kadastro Mahkemelerince doldurulur.
Davalı ...'nun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve HUMK nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.