Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2010/6349 K.2011/2953

HUMK.nun 434/2 maddesine göre, temyiz isteği harca tabi ise, harcın yatırıldığı tarihte hükmün temyiz edildiği kabul edilir. “Temyiz başvuru harcının kaynağı” 5766 sayılı Kanunun 11.maddesi hükmü gereği 492 sayılı Harçlar Kanununun (1) sayılı Tarifesinin Mahkeme Harçları bölümünün sonuna (IV) nolu bölüm halinde eklenen “temyiz başvuru harcı” düzenlemesidir.

“Temyiz harcının” kaynağı ise HUMK.nun 434/2 maddesi ve 10.05.1965 tarih 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararıdır. Bu İçtihadı Birleştirme Kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nisbi ilam harcının ¼’ünün peşin olarak alınması gerekir. Mahkemece davacı vekilinden “temyiz karar harcı” ile "temyiz başvuru harcı" ve temyiz eden davalı ... vekilinden 'temyiz karar harcı' alınmamıştır.

Bu konudaki eksiklik dosyanın geri çevrilmesini icap ettirdiğinden 492 sayılı Harçlar Kanununun (1) sayılı Tarifesinin A) Mahkeme Harçları bölümünün sonuna (IV) nolu bölüm eklenmesine ilişkin 5766 sayılı Kanunun 11. maddesi 06.06.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olmakla anılan bölümde belirtilen “73,90 TL” temyiz başvuru harcının ve "temyiz karar harcının" 25.01.1985 gün 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve HUMK.nun 434/3.maddesi gereğince temyiz talebinde bulunan davacı vekiline, ve 'temyiz karar harcı" bakımından temyiz eden davalı vekiline çıkarılacak muhtırayla yedi günlük kesin süre içinde harçların tamamlanması,