Davacı vekili tarafından davalı ... aleyhine açılan değer artış payı alacağı davasının yargılaması sonunda, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu 06 YLL 05 plakalı otomobilden dolayı 8380 TL değer artış payı alacağının dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, Silivri İlçesi’ndeki taşınmaz payının davalıya satıldığına ilişkin resmi bir belge bulunmadığından taşınmaz hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili ile davalı vekili taraflarından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 18.09.1999 tarihinde evlenmişler, 21.11.2005 tarihinde açılan boşanma davasının kabulle sonuçlanmasıyla 26.05.2007 tarihinde kesinleşen hükümle boşanmışlardır. Eşler arasında boşanma davasının açıldığı tarihte mal rejimi sona ermiştir. (TMK.nun 225/son). Başka mal rejimi seçilmediğinden; 01.01.2002 tarihinden mal rejiminin sona erdiği 21.11.2005 tarihine kadar edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. (TMK. 202, 225/2 ve 4722 s.Yürürlük K.m.10/1.m)
Dava konusu Silivri İlçesinde bulunan 311 (337) ada 11 parsel, 13.01.1999 tarihinde 1/3 paylı mülkiyet şeklinde dava dışı kişiler adına tescil edilmiş olup, davalı ... taşınmaz üzerinde kayıt maliki ya da paydaş gözükmediği gibi paydaşlardan ...’nün 1/3 payını davalıya devrettiğine ilişkin yazılı bir belge de ibraz edilmemiştir. Dava konusu 06 YLL 05 plakalı otomobil 01.03.2004 tarihinde satış yoluyla davalı ... adına tescil edilmiştir.
Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, dava konusu taşınmaz üzerindeki payın davalıya devredildiğine ilişkin yazılı bir belge ibraz edilemediğine, davacının otomobilden kaynaklanan alacağı usulüne uygun olarak saptandığına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün esasa ilişkin bölümünün açıklanan nedenlerle ONANMASINA,
Dava; TMK.nun 227.maddesi uyarınca değer artış payı alacağına ilişkin olup TMK.nun 232 ve 235/1. maddelerine göre mal varlıklarının tasfiye anındaki sürüm değerleri gözönünde bulundurulur. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre tasfiye tarihi karar tarihi olarak kabul edilmektedir. Mahkemece karar tarihinden geçerli olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken alacağa 25.11.2005 dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi isabetli değildir.
Diğer yönden; mahkemece davanın kısmen reddine karar verildiğine ve davalı ... yargılama oturumlarında vekil ile temsil olduğuna göre, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı lehine vekâlet ücreti takdir ve tayini ile kabul ve red oranına göre tarafların yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerekirken, yargılama giderleri hususunda yazılı şekilde karar verilmesi, vekâlet ücreti konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.
Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün faiz başlangıç tarihi, vekalet ücreti ile yargılama giderlerine ilişkin bölümünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aşağıda dökümleri yazılı 21,15 TL onama harcının peşin harcına mahsubu ile artan 103,85 TL'nin temyiz eden ...'a iadesine ve ...'a ait 497,80 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.