Davacı tapuda eşi adına kayıtlı bulunan 168 ada 11 numaralı parselin yakınında bulunan davalıya ait ahırdan gelen kokular nedeniyle rahatsız olduğunu, TMK.nun 737. maddesinde açıklanan komşuluk hukukunun zedelendiğini, davalının elatmasının önlenmesini, ahırın bulunduğu yerden kaldırılmasını, bu olmadığı taktirde ahırın etrafının çevre ve insan sağlığına zarar vermemesi için kapatılmasını, sıvı artıkların kanalizasyona akıtılmasının sağlanmasını, ayrıca 1000 TL zararının tazminini istemiştir.
Davalı, davayı kabul etmediğini, köyde herkesin ahırı bulunduğunu, ahırı taşıyabileceği başka bir yerin olmadığını, pislikleri açıkta fazla bekletmeden kaldırdığını savunmuş, herhangi bir delil sunmamıştır.
Mahkemece, delil tespiti dosyasına sunulan Çevre Sağlık Teknisyeni ...’nun raporu, kadastro teknisyeni ...’in taşınmazın yerlerini belirleyen krokisi, davacı tanığı Ayşe Kaya’nın beyanı dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, verilen bu karar davacının iddiasına, davalının savunmasına, bilirkişinin raporuna, dinlenen şahit beyanına ve tüm dosya kapsamına uygundur.
TMK.nun 737. maddesine göre; “…Herkes taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkileri kullanırken ve özellikle işletme faaliyetini sürdürürken komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlüdür.
Özellikle, taşınmazın durumuna, niteliğine ve yerel adete göre komşular arasında hoş görülebilecek dereceyi aşan, duman, buğu, kurum, toz, koku çıkartarak, gürültü veya sarsıntı yaparak rahatsızlık vermek yasaktır…” dava bu kapsamda değerlendirildiğinde kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.
Yukarda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,25 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına 09.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.