Davacı vekili, tarafların 2001 yılında evlendiklerini davalıya ait köfte dükkanı için müvekkiline ait kredi kartları kullanılarak 8000 TL harcama yapıldığını, yine 7500 TL kredi çekilerek bu miktarların davalıya ait 2. köfte dükkanı açılması ve köfte imalatı amacıyla kullanıldığını, toplam 15500 TL maddi tazminat alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, köfte dükkanının evlenmeden önce açıldığını, bu yerin vekil edeninin kişisel malı olduğunu, kredinin ve kredi kartı harcamalarının davacı ve önceki evliliğinden olma çocukları için kullanıldığını, belki küçük bir kısmının dükkan alışverişi için kullanılmış olabileceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece; davanın kısmen kabulüyle 8000 TL kredi kartı harcamaları ve 3085 TL tüketici kredisi olmak üzere toplam 11085 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hükmün kabule ilişkin bölümü, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 09.02.2001 tarihinde evlenmişler, davacı eş tarafından 23.12.2008 tarihinde açılan boşanma davası kabul edilerek 14.09.2009 tarihinde kesinleşmiştir. TMK.nun 179. maddesine göre mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır.
Dava konusu tüketici kredisi 2007 yılında 6400 TL olarak çekilmiş 26.11.2007 ila 27.04.2009 tarihleri arasında ödeme yapılarak toplam 7689,05 TL davacı tarafından ödenerek kapatılmış ve yine davacıya ait kredi kartlarından 2001 yılından boşanma dava tarihine kadar değişik tutarlarda harcamalar yapıldığı bir kısmının ödendiği ilgili bankalara ait hesap ekstre ve yazılarından anlaşılmaktadır.
Taraflar arasında başka bir mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar TMK.nun 202.maddesine göre yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir.
(TMK.nun 225/2).Mahkemece; davacıya ait kredi kartlarından 2004 ila 2007 yılları arasında yapılan alışverişlerden köfte dükkanı için yapıldığı bilirkişi tarafından belirlenen harcamalar ile tüketici kredisi için davacının oğluna verdiği miktar dışında kalan 3085 TL'nin tanık beyanlarıyla belirlendiği üzere köfte dükkanı için kullanıldığı kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.
Yasal edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilmiş mallara katılma alacağı için edinilen malların değeri TMK.nun 235/1.fıkrası uyarınca “…tasfiye anındaki değerleri hesaba katılır”. Diğer yandan eşlerden biri, diğerine ait malın edinilmesine, iyileştirilmesine veya korunmasına hiç ya da uygun bir karşılık almaksızın katkıda bulunmuş ise, tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında alacak hakkına sahip olur (TMK.m.227).
Boşanma dava tarihinden önce yapılan ödemelerin kişisel mal olduğu kanıtlanamadığı takdirde eşlerin paylı mülkiyetinde sayıldığının kabul edilmesi gerekir (TMK.m.222/2). Yine bir eşin bütün malları aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal kabul edilir (222/son).
Davacı ve vekilinin köfte dükkanları konusunda herhangi bir talepte bulunmadığı anlaşıldığına göre, dava konusu tüketici kredisi ile davacının kredi kartlarından yapılan harcamalara ilişkin olarak, mal rejiminin sona erdiği boşanma dava tarihi itibariyle ne kadar ödemenin yapıldığı bilirkişi aracılığıyla belirlenmelidir.
Davacıya ait tüm alacak ve borçların boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle bilirkişiye hesaplattırılması, boşanma dava tarihinden sonra davacı tarafından yapılan tüketici kredisi ve kredi kartı ödemelerinin iddia edildiği gibi davalının köfte dükkanı için yapıldığının belirlenmesi halinde bu değerin dikkate alınması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekir.
Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün kabule ilişkin bölümünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3'ün madde yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 658,45 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.