Davacı vekili dava dilekçesinde; mevkii ve sınırlarını açıkladığı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında tapulama dışı bırakıldığını, 30 yılı aşkın bir süreden beri vekil edeni tarafından aralıksız, çekişmesiz ve malik sıfatıyla kullanıldığını belirterek yaklaşık 10.000 m2 yüzölçümlü taşınmazın vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili; dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu, kadastro tespitine davacının herhangi bir itirazının olmadığını, zilyetlikle kazanma şartlarının oluşmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Davalı Köy temsilcisi; 25 yıldan beri taşınmazın davacı tarafından kullanıldığını, tapu kaydının bulunup bulunmadığını bilmediğini, taşınmazda köy tüzel kişiliğinin herhangi bir hak ve menfaati bulunmadığını, açılan davaya bir diyeceğinin bulunmadığını açıklamıştır.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddeleri uyarınca açılan tescil isteğine ilişkindir.
Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazın 06.09.1960 tarihinde yapılan tapulama çalışmalarında.
Büyükdere ve Yenikent Köylerinin kesişim noktasında bulunup çalışma alanı sınırlarının zemin ve paftaya doğru aktarılamaması sonucu ölçülendirilmediği, tapulama tutanağının düzenlenmediği ve davacının ziraatçi uzman bilirkişi raporuna göre sulama imkanı bulunan taşınmazda tespit tarihinden sonra dava tarihine kadar 20 yılı aşan bir süre ile ekonomik amacına uygun malik sıfatıyla zilyetliği bulunduğu sabit olup, belirtilen nedenlerle davalı Hazine temsilcisinin sair itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.Ancak, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince davacı hakkında miktar araştırması yapılmamıştır.
3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmüne göre; zilyetliğin bu Kanunda yazılı belgelerden birisi ile ispatı yoluna gidilmeyen hallerde, zilyedin aynı çalışma alanı içinde kazanabileceği miktar sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönümü geçmeyecektir.
Anılan hüküm gözönünde tutularak 26.07.1972 tarihinden sonra davacı adına kadastro yolu ile veya açılan dava sonunda tescil edilmiş taşınmaz veya taşınmazlar var ise bunların miktarlarının, çalışma alanlarının, tescil tarihlerinin Tapu Sicil Müdürlüğü ile Kadastro Müdürlüğünden, açılmış zilyetliğe dayalı tescil davası olup olmadığının o yer Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden sorulup belirlenmesi, ayrıca bu maddenin 03/07/2005-5403 S.K./26.maddesi ile Değişik 2.fıkrası hükmüne göre;
sulu ve kuru toprak ayırımının Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu hükümlerine göre araştırılıp belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmiş olması doğru olmamıştır.
Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve halen yürülükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA 13.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.