Davacı ... vekilleri; evlilik içinde edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen ve vekil edeninin 09.02.2010 tarihinde ölen eşi Eyüp adına kaydedilen 5038 ada 12 parsel sayılı taşınmaz mesken ile 16 FL 802 plakalı aracın üzerinde vekil edeninin yarı oranda hakkı olduğunu ve TMK.nun 240.maddesi uyarınca ev için vekil edeninin miras payıyla birlikte toplam ¾ payı bulunduğundan, kalan ¼ pay açısından da gerek araç bedelinin eklenmesi ve gerekse eksik kalan kısmın müvekkili tarafından ödenmesi kaydıyla taşınmaz üzerinde mülkiyet hakkının tanınması suretiyle meskenin müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar Selime ve ... vekili; dava konusu taşınmazın muris Eyüp'ün emekli ikramiyesi ile alındığını, davanın aile konutu olarak özgülenmesi isteğine ilişkin olup Aile Mahkemesinin görevli olmadığını açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece; aile konutu olup olmadığının tespiti (TMK. madde 240) Aile Mahkemesinin görevine, özgüleme görevi ise (TMK.madde 652) Sulh Hukuk Mahkemesine ait olup; davanın, taşınmazın miras payına mahsuben özgülenmesi talebini içermesi sebebiyle davaya bakma görevinin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gözetilerek, davanın görev yönünden reddine, hüküm kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli Bursa Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Hüküm, süresi içinde davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı ... ile tarafların murisi Eyüp 21.12.1979 tarihinde evlenmiş, Eyüp Durmuş 09.02.2010 tarihinde ölmüş ve bu tarihte de mal rejimi sona ermiştir. (TMK.nun 225/1.madde)
Türk Medeni Kanununun 240 ve 652. maddeleri uyarınca sağ kalan eş birlikte oturulan konutun, katılım alacağına ya da miras hakkına mahsuben mülkiyet hakkının tanınmasını isteyebilir.
Davacı, 09.02.2010 tarihinde vefat eden eşi Eyüp Durmuş'un sahibi olduğu 5038 ada 12 parsel sayılı taşınmazdaki meskende eşiyle birlikte oturduklarını, aile konutu olduğunu ve başkaca oturacak evi olmadığını ileri sürerek Türk Medeni Kanununun 240. maddesi gereğince, araç üzerindeki hakkının, miras payı ve katılma alacağına mahsuben konutun mülkiyetinin kendisine bırakılmasını istemiştir.
Öncelikle, aile konutunun 743 sayılı TMK.nun 170.maddesi uyarınca eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde mi yoksa 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinden sonra mı alındığı saptanmalı, dava konusu taşınmaza ait tapu kaydı ile araca ilişkin trafik kaydının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulmalı, gelen kayıtlara göre mal rejimi dönemi (türü) belirlenmeli, edinilmiş mallara katılma rejiminden kaynaklanan katılma alacağına ilişkin bulunduğunun saptanması halinde istek gözetilerek somut olayda TMK.nun 240.maddesinin değerlendirilmesi düşünülmelidir.
Bu bakımdan istek, Türk Medeni Kanununun 652. maddesine değil, aynı Yasanın 240. maddesine dayandığına göre, Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç ikinci kitabından (TMK.118-392) kaynaklanmaktadır. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1. maddesi gereğince aile mahkemesi görevlidir. Öyle ise, işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.