Davacı vekili, müvekkili ile davalının evli iken boşandıklarını ileri sürerek mal rejiminin tasfiyesiyle, katılma alacağı isteğinde bulunmuştur.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, yapılan yargılama sonunda; kısa kararda "...6.750 TL'nin dava tarihi olan 09.07.2007 gününden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, bakiye talebin reddine..." biçiminde hüküm kurulduğu halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında "... 6.750 TL'nin dava tarihi olan 09.07.2007 gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'tan alınarak davacı ...'a verilmesine" karar verilmiştir. Görüldüğü gibi kısa kararda bakiye talebin reddine karar verildiği halde, gerekçeli kararda bu hususta olumlu-olumsuz bir karar verilmemek suretiyle, her iki hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmuştur.
T.C. Anayasasının 141. maddesi hükmü uyarınca, duruşmaların alaniyeti kuralı gereği tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine aykırı ve çelişik olmaması gerekir. 1086 sayılı HUMK.nun 388 (6100 sayılı HMK.nun 297.) maddesinde bir kararda bulunması gereken hususlar bentler ve fıkralar halinde açık bir biçimde açıklanmıştır.
Aynı maddenin son fıkrasında ise verilen kararlar ile iki tarafa yükletilecek borçlar ve tanınan hakların, numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde yazılması öngörülmüştür. Konuya ilişkin 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında. 1) Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir.
2) Yerel mahkeme bozmadan sonra önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verebilir." denilmiştir.
Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişki, mahkemelere ve yargıya olan güveni sarsacağı gibi infazda duraksamaya yol açacağı da açıktır. Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karar olup, gerekçeli karar da buna uygun olmalıdır. Hüküm, bu nedenle Kanuna, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak tesis edilmiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle, yerel mahkeme hükmünün, kısa kararla gerekçeli kararın birbirleriyle çelişkili olması nedeniyle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve 92,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.