Davacı; davaya konu 38 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tespit gördüğünü kırk yıldan beri tasarrufunda olduğunu, davalı Hazine adına olan tapunun iptali ile adına tescilini istemiştir.
Davalı Hazineye dava dilekçesi yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmesine rağmen, duruşmalara katılmamış ve yanıt vermemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne, zilyetlikle kazanma koşulları davacı yararına gerçekleştiğinden, davalı Hazine adına olan 38 nolu parsele ilişkin tapu kaydının iptaliyle davacı adına tapuya tesciline kararı verilmiştir. Hüküm, Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu 38 parsel, çayır niteliğiyle 16/08/1968 tarihli 337 sıra nolu tapu kaydına dayanarak 30.04.1984 tarihinde Hazine adına tespit görmüş ve itirazsız olarak 19.04.1993 tarihinde kesinleşmiştir.
Hükmüne uyulan dosyada mevcut Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 05.02.1998 tarih 1997/2294 Esas, 1998/621 Karar sayılı ilamında özetle; "taşınmazın 1963 tarihinde Hazine adına tapuya tescil edildiğinden bu tarihten önce 20 yıllık zilyetliği bilen mahalli bilirkişi ve tanıklarla keşfe gidilmesi, aynı yer hakkında Kadastro Mahkemesince verilen hüküm dosyasının getirtilerek tarafları bakımından kesin hüküm ya da güçlü delil teşkil edip etmediğinin saptanmasına" işaret edilmesine rağmen, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.
Bilindiği üzere, Yargıtay bozma ilamına uyulmakla davanın tarafları için lehte ve aleyhte usuli kazanılmış hak teşkil edeceği kuşkusuzdur.
Öte yandan, 30.12.2010 tarihinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve davacı tanık beyanlarının doğum tarihleri itibariyle kadastro sırasında Hazine adına tespit ve tescil edilen dava konusu 38 nolu parsele revizyon gören 28.12.1963 tarih 1181 nolu tapu kaydından 20 yıl önceki zilyetlik süresini bilebilecek durumda olmadıkları anlaşıldığından ve davacı asıl 25.11.1993 günlü oturumda.
38 nolu parsel 40 yıldan beri zilyet ve tasarrufum altında olduğundan iptal ve tescil isterim, şeklindeki imzalı beyanına göre zilyetlik başlangıcının ancak 1953 yılına kadar gittiği, oysa, nizalı yerin 1963 yılında 4753 ve 5618 sayılı Yasalara göre Hazine adına tapuya bağlandığı dikkate alındığında, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.