Davacı ... vekili, vekil edeninin de evlilik birliği içinde çalıştığını, 2000 yılında tarafların birikimleri ve kredi kullanılarak 25302 ada 3 parsel üzerindeki binada 8 numaralı meskenin alındığını, alım sırasında vekil edeninin babasının ve akrabalarının verdiği para, çalıştığı firmadan giriş çıkış sebebiyle aldığı tazminatlar ve bozdurulan altınlarla katkıda bulunulduğunu açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 60.000 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... Sakin vekili, alımda davacının katkısı olmadığını, meskenin vekil edeni ve ailesinin katkıları ile alındığını, takıların satıldığını, çekilen kredinin de vekil edeninin kızkardeşinin bulduğu ucuz kredi ile kapatıldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, bilikişi raporlarının gerekçelerinin dosya kapsamına uygun olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulü ile 37.440 TL katkı payı alacağının dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ile katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 28.10.1993 tarihinde evlenmiş, 21.04.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın kesinleşmesi sonucunda 16.09.2008 tarihinde boşanmışlardır. Eşler arasında başka mal rejimi seçilmediğinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM.nin 170. m), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar (TMK.nun 225/2. m) yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. Dava konusu 25302 ada 2 parsel üzerindeki binada 8 nolu bağımsız mesken 05.04.2000 tarihinde davalı adına satın alınarak tapuya tescil edilmiştir. Alım tarihi itibarıyla davacının isteği katkı pay alacağına ilişkindir.
Davacı vekili, davacının meskenin alımdaki katkısını gerek babasının gerekse dayısının oğlunun verdiği paralar, çalıştığı işyerinden giriş çıkışları sırasında aldığı tazminatlar, satılan taraflara ait olduğu iddia edilen takılar, çalışarak elde ettiği gelirle açıklamaya çalışmıştır.
Davalı vekili ise, mesken alınırken kaporanın ve peşinatın bir miktarının davalının babası tarafından verildiğini, davalı ...’a ait takıların satıldığını, davalının çalıştığı ve geliri olduğunu, alım sırasında kullanılan kredinin de gerek taksitlerinin ödenmesinde gerek ucuz kredi bulunarak alımda çekilen kredinin erken kapatılmasında davalının babası ve kızkardeşinin yardımları bulunduğunu, davacının katkı yapmadığını açıklamıştır.
Tarafların da kabulünde olduğu üzere meskenin 05.04.2000 tarihinde 41.000 mark karşılığı 12.000 TL'ye satın alındığı, bu miktarın 4.500 TL'sının peşin olarak ödendiği, kalan 7.500 TL'nin ise Emlak Bankası Karşıyaka şubesinden 03.04.2000 tarihinde çekilen 60 ay vadeli ve aylık 305 TL geri ödemeli kredi ile karşılandığı açıktır.
Dosya içerisinde bulunan tüm belge ve deliller, dinlenen taraf tanıklarının beyanları ile özellikle taraflarca dosyaya sunulan temlikname, havale dekontları, hesap ekstreleri, yazı cevapları karşısında, iddia ve savunmada belirtilen kadına ait oldukları kabul edilmesi gereken takıların satışı, davacının babasının temlikname ile verdiği 1.500 TL, davalı kadının babasının verdiği 500 mark kaparo ile 880 TL nakit para, çekilen kredinin 305 TL aylık taksit ödemelerinin 100 TL'lik bölümü ile erken ödenerek kapatılan son 11 aylık döneme isabet eden bölümünün davalı kadının babası kızkardeşi tarafından ödendiğinin,
diğer ödemelerin ise tarafların çalışarak elde ettikleri gelirlerle karşılandığının kabul edilmesi, diğer katkı iddialarının yerinde olmadığı ve çekilen kredi taksitlerinin 1.1.2002 ile 6.5.2004 arası taraf gelirleri ile ödenen aylık 205 TL üzerinden hesaplanacak bölümünün edinilmiş mallara katılma rejimi gereği yarı oranda taraflar lehine katılma alacağı hakkı doğurduğunun göz önünde bulundurulması gerekir.
Mahkemenin usul ve yasaya uygun olarak çelişkinin de giderilmesi sonucunda alınan 14.5.2010 tarihli üç kişilik bilirkişi heyetinin belirlediği dava tarihi itibarıyla meskenin sürüm değerini 100.000 TL olarak gösteren gerekçeli rapora itibar etmesi yerindedir.
Mahkemece hükme esas alına bilirkişi raporunda dosyada taraf gelirleri bulunmadığından bahsedilerek katkı payı oranı hesabında 2008 yılı Eylül ayı maaşlarının kullanılması ise hatalıdır.
Dosyadaki belgelere göre davacının fizik öğretmeni olduğu ve 21.11.1997 tarihinde stajyer öğretmen olarak işe başladığı, öncesinde 1995 ve 1996 yıllarına ait SSK hizmet cetvelinin bulunduğu, erkeğin ise elektrik teknisyeni olduğu ve evlilik tarihinden önce çalışarak gelir elde ettiği anlaşılmaktadır.
Dosya ekinde bulunan boşanma dava dosyasında tarafların 2000 yılına ait gelirleri ile ilgili bir kısım bordrolar var ise de taraflara ait evlenme tarihinden meskenin alım tarihi ve kredi ödemelerinin devam etmesi sebebiyle 01.01.2002 yılına kadar elde ettikleri gelirleri gösteren belgeler getirtilmemiştir.
Az yukarıda kabul edilmesi gerektiği belirlenen ve tarafların kişisel malı sayılması gereken katkılar ile 01.01.2002 tarihi ile kredi ödemesinin kapatıldığı 06.05.2004 tarihleri arasındaki ödenen miktar üzerinde taraf gelirleri ile ödenmesi sebebiyle tarafların yarı oranda alacak haklarının bulunduğunun gözetilmesi,
alım tarihinde tarafların kişisel katkıları dışında gelirleri ile yaptıkları katkı ve alım tarihi ile 01.01.2002 arasında ödenen kredi miktarı üzerindeki katkı payı oranının belirlenmesi bakımından tarafların meskenin alım tarihi ve kredi ödemelerinin devam etmesi sebebiyle 01.01.2002 yılına kadar elde ettikleri tüm gelirleri gösteren belgelerin bulundukları yerlerden getirtilmesi, davacı erkeğin işyerinden aldığı kıdem tazminatlarının gelirleri içinde değerlendirilmesi, davacı ve davalının ekonomik durumları, sosyal statüleri, mesleki konumları ve toplumdaki yerleri esas alınarak ayrı ayrı kişisel harcamalarının belirlenmesi,
bundan ayrı davacı kocanın 743 sayılı TKM.nin 152. maddesi gereğince evi geçindirme yükümlülüğü nedeniyle yapabileceği giderler gözönünde tutularak toplam gelirlerinden düşürülmesi, böylece tarafların ayrı ayrı yapabilecekleri tasarruf miktarının bulunması, toplam tasarruf miktarları karşısında davacının katkı oranının saptanması,
bulunan bu oran ile gerek tarafların kişisel gelirleri ile ödenen peşinat gerekse 01.01.2002 sonrası davalının kişisel malı olarak belirlenecek miktarla birlikte düşünülerek meskenin belirlenen dava tarihindeki değeri 100.000 TL'nin belirtilen tarihler arasına isabet edecek miktar ile çarpılarak davacının katkı payı alacağının saptanması, davacının 100.000 TL üzerinden kabul edilecek toplam alacak miktarının belirlenmesi, bu konuda uzmanlığı bilinen hukukçu ve mali müşavir bilirkişilerden gerekçeli, tarafların ve Yargıtay'ın denetimine açık rapor alınması,
ondan sonra esas hakkında karar verilmesi gerekirken, dikkate alınması mümkün olmayan 2008 yılı Eylül ayı maaşlarından hareketle yapılan hesaplamayı içeren, az yukarıdaki hususları da gözetmeyen bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.
Taraf vekillerinin hükmün esasına yönelen temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 825 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine
ve 336,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine
29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.