Davacı ..., dava dilekçesinde, 2496 sayılı parselin 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olduğunu, 2/B uygulamasının yapılmasını beklerken, rahatsızlığı nedeni ile 2 yıl süre ile yaylaya çıkmadığını, bu yıl gittiğinde 2496 sayılı parseldeki evin yerine bir inşaat yapıldığını, davalı tarafından hiçbir hakkı bulunmadığı halde ev yapmak suretiyle müdahalede bulunduğunu açıklayarak davalı tarafından yapılan müdahalenin önlenmesine, üzerindeki yapının yıktırılmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili 15.12.2009 tarihli cevap dilekçesinde; vekil edeninin dava dışı ...den 25.08.2006 tarihinde 2496 sayılı parselin yerini satın aldığını, davacı ile annesinin zilyetliğinin bulunmadığını, dava konusu taşınmazın 2/B ile orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olduğunu, davacının aktif dava açma ehliyeti bulunmadığını açıklayarak davanın husumetten reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile davalı tarafından yapılan müdahalenin önlenmesine
yıkım isteğinin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, TMK.nun 981 ve devamı maddelerinde yer alan zilyetliğin korunması isteğine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu 2496 sayılı parselin 22.09.1956 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında ...adına tespiti yapılmış, itiraz üzerine Tarsus Gezici Kadastro Mahkemesinin 07.07.1964 tarih ve 1958/2037 Esas, 1964/322 Karar sayılı kararıyla dava konusu parsel ile birlikte başka parsellerin orman niteliğiyle tapulama dışı bırakılmasına karar verilmiştir.
Daha sonra keşifte dinlenen uzman bilirkişi orman mühendisi Zeyit Kirik’in dosyaya sunduğu 26.08.2010 tarihli raporunda. 2496 sayılı parselin öncesinin orman olması nedeniyle orman sınırları içerisinde bırakıldığı, 1981 tarihinde yapılan orman kadastro çalışmaları sırasında 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olduğu ve buna ilişkin tutanakların 09.03.1983 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Taşınmaz 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığına göre TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 18. maddeleri gereğince zilyetlik edinilmeleri mümkün bulunmamaktadır.
Ancak somut olayda, taşınmaz üzerindeki korunmaya değer üstün zilyetliğin hangi tarafta olduğunun belirlenmesi gerekir. Buna bağlı olarak TMK.nun 984. maddesinde yer alan 2 ay ve 1 yıllık hak düşürücü sürelerin geçip geçmediğinin somut olayda tartışılması zorunludur. Davalı taraf 2006 yılında dava konusu yeri eşi Adalet tarafından üçüncü kişilerden satın alındığını ve bir bakıma bu tarihten itibaren zilyet olduğunu bildirmiş, davacı ise, dava dilekçesinin 6 nolu bendinde rahatsızlığı nedeniyle iki yıl yaylaya çıkmadığını, bu sene (2009 kastedilmektedir) yaylaya çıktığında davalının taşınmaz üzerinde ev yaptığını ve müdahalede bulunduğunu açıkladığına göre TMK.nun 984. maddesinde yer alan hak düşürücü sürelerin gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda duraksama söz konusudur.
O halde mahkemece yapılacak iş; yerel bilirkişi ve tanıkların HMK.nun 243, 244, 259 ve 290/2. maddesi gereğince davetiyeyle keşif yerine çağrılmaları ve keşif yerinde dinlenilmeleri, dava tarihinde taşınmaz üzerinde hangi tarafın üstün zilyetliğinin bulunduğunun ve anılan tarihte kim tarafından tasarruf edildiğinin belirlenmesi, somut olayda hak düşürücü sürelerin geçip geçmediğinin değerlendirilmesi, ondan sonra oluşacak durumuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma sonucu hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır. (Taraflar arasındaki uyuşmazlık aynı zamanda zemine ilişkindir).
Davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 952,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 30.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.