Davacı ..., dava dilekçesinde, mevki ve sınırlarını açıkladığı taşınmazı 1980 yılında ...’den satın aldığını, tapulama çalışmaları sırasında 142 ada 22 sayılı parselin adına tespitinin yapıldığını ancak taşınmaz içerisinde bulunan evin yarısı ve arka kısmındaki yaklaşık 300 m2'lik yerin boşta bırakıldığını, kendisine ait olduğunu, açıklayarak kendisine ait bu taşınmazın parseline eklenmek suretiyle adına tapuda kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, “teknik bilirkişinin 9.1.2011 tarihli raporu ekindeki krokide A harfi ile gösterilen 377,58 m2 yüzölçümlü taşınmazın, 142 ada 22 sayılı parsele eklenmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, krokide A harfi ile belirlenen taşınmaz miktarının 142 ada 22 sayılı parsele eklenmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ise de, söz konusu parsel yenileme kadastrosu sonucu oluşan duruma göre 1500/3993 payın davacı Mustafa kızı ..., 1000/3993 payın ... kızı ...ve 1493/3993 payın ise, Durali oğlu ... adına paylı mülkiyet biçiminde tapuya kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.
Paylı mülkiyette her pay biribirinden bağımsız olup, her biri için ayrı ayrı davanın açılması gerekir. Hatice dışında, tescili istenen taşınmaz bölümü hakkında yöntemine uygun bir biçimde açılmış bir dava ve istek bulunmamaktadır. Paylı mülkiyette kişilerin pay oranı belli ise de her birinin payı taşınmazın tamamı üzerinde söz konusudur. Yani, zeminde fiili olarak paydaşların payları aksi kanıtlanmadıkça belli değildir.
Sözü edilen miktarın anılan parsele ilavesi suretiyle tescile karar verilmesi halinde diğerleri adına da pay oluşturulma durumu söz konusu olup infazda duraksama yaratır. 142 ada 22 sayılı parselin öncesi olan 759 sayılı parselde paylı mülkiyet halinde tapuda kayıtlı görülmektedir.
Davacı dava konusu ve tespit harici bırakılan taşınmazı 1980 yılında haricen satın almış olup, o tarihten davanın açıldığı tarihe kadar aralıksız, çekişmesiz, malik sıfatıyla ve yirmi yıl süre ile kullandığı dosya kapsamıyla sabittir.
Şu halde mahkemece yapılacak iş; teknik bilirkişi Nilgün Uzuner’in 9.1.2011 tarihli rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen 377,58 m2 yüzölçümlü taşınmazın, “çoğun içinde azıda vardır kuralı” gereğince davacı adına zilyetlikle kazanma koşullarının yararına gerçekleştiği gözetilerek bağımsız parsel biçiminde adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerekirken infazda duraksama yaratacak biçimde dava açmayan paydaşların payı da gözardı edilerek ve onlarında payında artırımı neden olacak şekilde paylı mülkiyet biçiminde bulunan parsele ilavesi suretiyle tescile karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Doğru, düzgün ve sağlıklı sicil oluşturma kamu düzeniyle ilgili olup mahkemece kendiliğinden gözönünde tutulur. Hazine vekilinin temyiz isteği bu kural bakımından yerinde görülmüştür.
Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.