Davacı ... vekili tarafından davalı ... Dok aleyhine açılan katkı payı alacağı davasının yapılan yargılaması sonunda mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 17.12.1986 tarihinde evlenmişler, 15.01.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabul edilmesi üzerine hükmün kesinleştiği 19.02.2010 tarihinde boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. (TMK.nun 225/2). Taraflar arasında 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM.m. 170), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği ve boşanma davasının açıldığı tarihe kadar edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK.202, 4722 s.Yürürlük K.m.10/1).
Dava konusu 1261 ada 6 parselde 8 nolu bağımsız bölüm 13.4.1992 tarihinde yarı paylı olarak taraflar adına tapuda kayıtlı iken davacı ... adına kayıtlı yarı payı 26.4.2000'de davalı ...'ya satarak tapuda devretmiştir. Diğer dava konusu 3963 ada 9 parselde 19 nolu bağımsız mesken ise, davalı adına 22.12.2006 tarihinde diğer tahsisler sebebi ile tapuda kayıtlı bulunmaktadır.
Bu meskenin kooperatif üyeliği yolu ile edinildiği ve 01.01.2002 sonrası kooperatife bir ödeme yapılmadığı, ödemelerin tamamının 01.01.2002 öncesi yapıldığı dosyaya sunulan delillerden anlaşılmaktadır. Bu açıklamalar karşısında dava katkı payı alacağına ilişkindir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, dava konusu 1261 ada 6 parselde 8 nolu meskenin dava dilekçesindeki açıklamalar ile tapu kaydı karşısında yarı paylı şekilde taraflar adına tapuda kayıtlı iken davacının adına kayıtlı yarı payı da davalıya tapuda satarak devrettiği belirlendiğine, davacının bu davranışının eşe yapılan “elden bağışlama” niteliğinde olup davalının kişisel malı olduğuna (TMK. m. 220/2),
davacı davalıya ait kişisel mal üzerinde mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak talebinde bulunamayacağına, ancak bağıştan dönme koşullarının varlığı halinde bağışlananın iadesini isteyebileceğine (BK. m. 244) göre mahkemece, bağıştan hareketle 8 nolu meskenle ilgili yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir husus görülmediğinden davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün 8 parselle ilgili bölümünün ONANMASINA,
Davacı vekilinin 3963 ada 9 parselde 19 nolu bağımsız meskenle ilgili temyiz itirazlarına gelince; dava konusu meskenin evlilik birliği içinde kooperatif üyeliği yolu ile davalı adına edinildiği ve tüm ödemelerin 01.01.2002 öncesinde taraflar arasında 743 sayılı TKM.nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde yapıldığı açıktır. Bu durumda davacının kooperatif ödemelerine yaptığı maddi ve somut katkıyı ispat etmesi gerekmektedir.
Dosyada davacı tarafından çalışarak gelir elde ettiği iddia edilmekle birlikte bu hususta verilen süreye rağmen davacının gelir elde ettiğine ilişkin dosyaya herhangi bir delil bildirmediği görülmüştür. Dinlenen soyut nitelikteki tanık beyanlarında davacının öncesinde taksicilik yaptığı bildirilmiş bu hususta bir delil yine sunulmamıştır.
Ancak davalının kooperatif ödemelerine ilişkin sunduğu makbuzlar karşısında davacının da kooperatif ödemelerinin bir kısmının kendisi tarafından banka hesabından yapıldığını gösteren hesap ekstresi ve kooperatifçe düzenlenen çek, senet, alım bordrosunu sunduğu görülmektedir.
Bu durumda davacının çalışarak elde ettiği gelirle katkıda bulunmadığının kabulü doğru görülebilir ise de sunulan ödemeye ilişkin belgeler karşısında davacının katkı payı alacağının bulunmadığı ve talebinin tümü ile reddi gerektiği sonucuna varılması doğru kabul edilemez. Sunulan ödeme belgelerinin kooperatif üyeliği ile ilgili olduğu konusunda duraksama yoktur.
Bu durumda her iki tarafın sunduğu kooperatife yapılan ödemelere ilişkin belgeler birlikte değerlendirildiğinde davacının yaptığı ödeme toplamının 2.320 TL., davalının ise 9.545 TL olduğu, bu miktarlar birbiri ile oranlandığında davacının kooperatif ödemelerine yaptığı katkının %20 oranında bulunduğu sonucuna varılmaktadır.
Mahkemece yapılması gereken iş; davacının dava konusu 19 nolu meskenin edinilmesinde %20 oranında katkısının bulunduğunu gözönüne almak, meskenin 01.01.2002 tarihindeki durumu da gözetilerek dava tarihi itibariyle piyasa sürüm değerinin konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile belirlemek, katkı oranı ile belirlenen bu değerin birbiri ile çarpılması sonunda davacının katkı payı alacağı miktarını bulmak, bulunan değere dava tarihi itibariyle faiz yürütülebileceğini dikkate almak olmalıdır. Mahkemece davacının dava konusu 19 nolu meskende katkısının kanıtlanamadığı, davalının kendisinin alacak geliri bulunduğu gerekçesi ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.
Davacı vekilinin temyiz itirazları bu mesken bakımından yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı görülen hükmün 19 nolu mesken yönünden 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.