Davacı vekili, evlilik birliği içinde edinilen Sincan’da 37 ada 37 parsel, Mamak’da 6598 ada 16 parsel 15 numaralı bağımsız bölüm, Yenimahalle’de 957 parsel sayılı taşınmazlar ile ... ... ve .. plakalı araçların davalı adına tescil edildiğini, taşınmazların ve araçların alımına vekil edeninin evin işleri ve çocuklarının eğitimi ile ilgilenerek, ayrıca düğünde takılan altınları ve paraları vermek suretiyle katkıda bulunduğunu açıklayarak, yanı sıra 4721 sayılı Yasada öngörülen düzenleme nedeniyle evlilik birliği içinde edilen malların %50’sinin vekil edenine ait bulunduğundan bahisle fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak şimdilik 10.000 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, uyuşmazlık konusu Sincan’da bulunan taşınmazın miras yolu ile intikal ettiğini, Mamak’da bulunan evin vekil edeninin annesine ait evin satışından gelen bedelle, Yenimahalle’deki taşınmazın ise kişisel malı olan aracının satışıyla sağlanan bedelle edinilmiş olup, ev hanımı olan davacının katkısı bulunmadığını; yine adına kayıtlı .. plakalı aracın satıldığını, satış bedelinin kısmen diğer araçların peşinatına harcanıp, kalanının da kredilendirildiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 8.5.1986 tarihinde evlenmiş, 04.10.2005 tarihinde açılan boşanma davasının kabulü ve boşanmaya ilişkin bölümün 12.7.2007 tarihinde kesinleşmesi ile evlilik birliği son bulmuştur.
Başka mal rejimi seçilmediğinden eşler arasında 1.1.2002 tarihine kadar 743 sayılı MK.nun 170. maddesi uyarınca “mal ayrılığı”, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı 04.10.2005 tarihine kadar ise 4721 sayılı TMK.nun 202. maddesi hükmü uyarınca yasal “edinilmiş mallara katılma” rejimi geçerlidir. Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2.maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.
Dava konusu 37 ada 37 parsel 25.7.1995 tarihinde taksim suretiyle, 6598 ada 16 parselde 15 no.lu bağımsız bölüm 10.4.1992 tarihinde satın alma suretiyle, 957 parsel ise 22.11.2005 tarihinde yine satın alma suretiyle edinilmiştir. Dava konusu Sincan’da bulunan 37 ada 37 parselin miras bırakanı-babasından davalıya intikal ettiği belirlenmiştir.
Yenimahalle 957 parsel sayılı taşınmaz ise mal rejiminin sona erdiği-boşanma davasının açıldığı tarihten sonra edinilmiş olup, aksi ileri sürülüp kanıtlanmadığına göre de tasfiyeye tabi bulunmamaktadır. Dava konusu Mamak’da kain 6598 ada 16 parselde 15 no.lu meskenin edinildiği tarihte ise, eşler arasında 743 sayılı MK.nun 170. maddesi hükmü uyarınca mal ayrılığı rejimi geçerli olduğundan uyuşmazlığın Borçlar Kanunu’nun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekir.
743 sayılı MK.nun yürürlükte bulunduğu, 1.1.2002 tarihinden önce eşler arasında yasal mal ayrılığının geçerli olduğu dönemde, karı ve kocanın diğerinden katkı payı karşılığında tazminat isteyebilmesi için mutlaka parasal veya parayla ölçülebilen maddi bir değer koymak suretiyle katkısının bulunması gerekir. Bundan ayrı aynı kanunun 153.maddesine göre eve kadın bakar.
Somut olayda davacı ev hanımı, davalı muhtelif ticari faaliyetler sonrası en son müteahhit olarak çalışmaktadır. Kadının eve ve çocuklarına bakması, ev işleri yapması onun yasal ödevidir.
Davacı taraf, davalı eş adına edinilen Mamak’taki yukarıda parsel numarası yazılı bağımsız bölüme kişisel malı olan altınları ve düğün hediyesi olarak şahsına verildiğini ileri sürdüğü nakit parayla katkıda bulunduğunu da kanıtlayamadığına göre, buna ilişkin davanın reddine karar verilmiş olmasında da isabetsizlik bulunmamıştır.
Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin 37 ada 37 parsel, 957 parsel ve 6598 ada 16 parsel 15 no.lu bağımsız bölüme ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bunlara ilişkin bölümünün ONANMASINA,
Davacı vekilinin dava konusu araçlara ilişkin temyiz itirazlarına gelince; ... plakalı araç 4.6.2004 tarihinde davalı adına edinilerek, boşanma davasının açıldığı tarihten sonra 5.10.2005 tarihinde 3.kişiye satılmıştır. ... ve ... plakalı araçlar ise evlilik birliği içinde 22.9.2005 tarihinde satın alma yoluyla davalı adına tescil edilmiştir.
Dava konusu araçlar, taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli bulunduğu dönemde davalı koca adına satın alma suretiyle tescil edilmiştir. Olayları anlatmak taraflara, hukuki niteleme hakime aittir. Dava dilekçesindeki anlatım ve talebin içeriğine göre araçlara ilişkin davanın katılma alacağı talebi olduğunun kabulü gerekir.
Davanın katılma alacağı isteği niteliğinde olduğu göz önünde bulundurulduğunda, davalı kocanın edinilmiş mallarının toplam değerinden bu mallara ilişkin borçlar ve varsa kişisel mallarının çıkarılmasından sonra kalan artık değerin (TMK.231) yarısı üzerinden taleple bağlı kalınarak hüküm kurulması gerekir. Dava konusu araçlara ilişkin talebin katılma alacağı isteği olduğu gözden kaçırılarak bunlara ilişkin davanın da yazılı gerekçeyle reddi doğru değildir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan dava konusu ..., ... ve .. plakalı araçlara yönelik hüküm bölümünün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,25 TL’ nin temyiz edenden alınmasına 17.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.