Davacı ... vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalının 07.07.2006 tarihinde evlendiğini, aralarında devam eden boşanma davası bulunduğunu, evlilik birliği içinde 2009 yılında edinilen ve davalı adına tescil edilen ... plaka sayılı araç ile İş Bankası ... Şubesi'nde bulunan davalıya ait hesapta bulunan 15.000 TL'den kaynaklanan 1.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 19.12.2011 tarihli dilekçesi ile talebini 14.014,00 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili 09.12.2009 tarihli cevap dilekçesinde, bankada olduğu iddia edilen paranın bulunmadığını, dava konusu aracın evlilik öncesi davalının sahip olduğu ... plaka sayılı aracın satımından elde edilen para ile satın alındığını bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, boşanma davasının açıldığı tarihte davalı adına açılan banka hesabında bulunan 9.104,39 TL'nin yarısı olan 4.552,19 TL ve ... plakalı araçtan kaynaklanan 9.522,97 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 07.07.2006 tarihinde evlenmişler, 16.10.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 07.02.2010 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir.
Dava dilekçesinin içeriği, taraflar arasındaki evlenme tarihi, aracın edinme tarihi ve dosya kapsamına göre davacının talebi, 4721 sayılı TMK.nun 202 ve devamı maddeleri gereğince kabul edilen yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejiminden kaynaklanan ve TMK.nun 231, 232, 235 ve 236. maddeleri gereğince açılan katılma alacağı isteğine ilişkindir. Bu tür davalarda, eklenecek değerlerden (TMK.m.229) ve denkleştirmeden (TMK.m.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malın (TMK.m.219) toplam değerinden mala ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) tarafların kazanılmış hakları da gözetilerek taşınmazın tasfiye tarihindeki değeri dikkate alınarak (TMK. m.235/1) katılma alacağı belirlenmelidir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, davacının iddiası ve davalının savunmasından dava konusu İş Bankası ... Şubesi'nde davalı adına açılan hesapta bulunan paranın, evlilik birliği içerisinde davalı tarafından TMK 219. maddesine göre, karşılık verilerek kazanılan edinilmiş mal niteliğinde olduğu saptandığına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin bankada bulunan paraya ilişkin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün bu yönden ONANMASINA,
Davalı vekilinin araca ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava konusu araç 12.06.2009 tarihinde davalı adına tescil edilmiş olup, edinilmiş mal niteliğindedir. (TMK.m.219) Edinilmiş mallarda yukarıda açıklandığı üzere TMK 230. maddesi gereğince denkleştirmeden elde edilen miktarlarda dahil olmak üzere mala ilişkin borçlar düşüldükten sonra, kalan miktarın yarısına katılma alacağı olarak hükmedilmelidir.
Başka bir değişle aracın tasfiye tarihindeki değerinden davalının kişisel malı düşüldükten sonra kalan miktarın yarısına hükmedilmelidir.
Hal böyle iken mahkemece, davalının kişisel malı niteliğindeki 35 AUH 83 plaka sayılı aracın 2007 yılındaki satım değerinin belirlenerek bu değerin davalının kişisel malı olarak kabulü ile dava konusu aracın tasfiye tarihindeki değerinden düşülmesi ve kalan miktar üzerinden katılma alacağına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4., HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 210,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.