Davacı vekili, tarafların 2000 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde alınan 10291 ada 4 parsel üzerindeki daire üzerinde tasfiyeden kaynaklanan alacağı bulunduğunu açıklayarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 18.000 TL'nın dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiş, harcını yatırmak suretiyle verdiği ıslah dilekçesinde talep miktarına 5.637 TL ilave etmiştir.
Davalılar vekili davanın yersiz açıldığını, davacının taşınmazın alınmasına hiçbir katkısı bulunmadığını, evlilik süresi boyunca hiç çalışmadığını, davalı eşin gelirleriyle satın alındığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... hakkında açılan davanın kabulüne 23.637 TL katılma alacağının karar tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından faiz başlangıç tarihine ilişkin olarak temyiz edilmiştir.
Taraflar, 15.06.2000 tarihinde evlenmişler, 21.02.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 12.09.2008 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinden sonra bir yıl içinde başka mal rejimi seçilmediğinden, taraflar arasında bu tarihe kadar 743 sayılı TKM'nin 170.maddesi uyarınca mal ayrılığı, bu tarihten sonra edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK'nun 202). Yanlar arasındaki mal rejimi, boşanma davasının açıldığı 21.02.2008 tarihinde sona ermiştir (TMK.nun 225/2). Dava konusu 10291 ada 4 parsel, 20.03.2003 tarihinde satın alınarak davalı ... adına tescil edilmiş, 28.01.2008 tarihinde diğer davalı babası ...’e devredilmiştir.
Toplanan deliller ve dosya kapsamından davanın TMK'nun 202 ve devam maddeleri uyarınca yasal edinilmiş mallara katılma rejiminden kaynaklanan katılma alacağı isteğine
ilişkindir. Davacı vekili hükmü faiz başlangıç tarihine ilişkin olarak temyiz etmiştir. Dava katılma alacağına ilişkin olduğuna, TMK'nun 239/son maddesinde; aksine anlaşma yoksa, tasfiyenin sona ermesinden başlayarak katılma alacağına ve değer artış payına faiz yürütüleceği açıklandığına ve mahkemece karar tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verildiğine göre mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.593,45 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.