Davacı, dava dilekçesinde; Durağan ilçesi, Uzunöz köyü, köy içi mevkiinde kain olan 196 ada 1 parsel sayılı 218 m2 yüzölçümlü taşınmazı 27.07.2007 tarihinde davalı köyü pazarlık usulü ile satın aldığını, taşınmazın içerisinde köy odası bulunduğunu, satın aldığı tarihte yol bulunmadığı halde kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın doğu tarafının yol olarak tespit harici bırakıldığını açıklayarak mevkii ve sınırları dilekçede belirtilen ve paftasında yol olarak bırakılan taşınmazın adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı köy temsilcisi, 02.10.2009 tarihli oturama gelerek davacının açmış olduğu davaya bir diyeceği olmadığını, kadastro çalışmaları sırasında yanlışlık yapılmış olabileceğini açıklayarak davacının davasını ispat etmesi gerektiğini ileri sürmüştür. 29.04.2011 tarihli oturumda ise taşınmazı davalı köyün davacıya sattığını açıklamıştır.
Dahili davalı Hazine, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu benimsenerek davanın kabulüne, 20.09.2010 tarihli bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 52,89 m2’lik taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tapulama harici bırakılan taşınmazın kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedenine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kanunun 14. maddesine göre açılan tescil davasıdır.
Mahkemece, 20.09.2010 tarihli bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen 52,89 m2’lik taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş ise de, varılan sonuç doğru olmamıştır. Kadastro paftasına, kadastro tutanağına ve fen bilirkişisi raporuna göre davaya konu taşınmaz 18.02.2009 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında paftasında yol olarak bırakılmıştır.
Keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişileri davaya konu taşınmazın bitişiğindeki köy odasının köy senediyle davacıya satıldığını, davaya konu taşınmazın ise 60-70 yıldır köylüler tarafından fiilen köy yolu olarak kullanıldığını açıklamışlardır.
Mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişileri davaya konu taşınmazın 60 yılı aşkın bir zamandan beri aktif yol olarak kullanıldığını açıkladıklarına göre davacının bayisi olan köyün taşınmaz üzerindeki zilyetliğini iradi olarak terk ettiğinin kabulü gerekir. Bu durumda davacı TMK.nun 996. maddesine göre; bayisi olan köyün zilyetlik süresini, kendi süresine ekleyemez.
Satın alma tarihi olan 27.07.2007 tarihinden tespit tarihi olan 18.02.2009 tarihine kadar TMK.nun 713 ve 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde öngörülen 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi de dolmadığından mahkemece davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken, karar yerinde açıklanan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olmuştur.
Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna 14.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.