Davacı vekili, evli olan taraflar arasındaki boşanma davasının Pınarhisar Aile Mahkemesi'nin 2009/23 Esas sayılı dosyası ile derdest olduğunu, evlilik birliği içinde aile konutu olarak alınan Gebze’de bulunan taşınmazın tapu kaydının ½ oranında iptali ile vekil edeni adına tescilini talep etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu taşınmazın edinilmesinde, davacının katkısı olmadığını, davalının evlilik öncesi ve sonrası birikimleri, ailesinden aldığı yardımlar ve kendisine ait olan takılarla dava konusu taşınmazın alındığını, evlilik birliği içinde davacı adına bir araba ve bir tarlanın yanı sıra bankada da 30.000 TL olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, dava konusu taşınmazın Gebze il sınırları içinde olması nedeniyle 1086 sayılı kanunun 13. maddesine göre kesin yetki kuralı gereğince dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
UYAP’tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, taraflar 19.09.1994 tarihinde evlenmiş, boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 10.05.2012 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır.
Eşler arasında başka mal rejimi seçilmediğinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı TKM. nin 170. m), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar (4721 sayılı TMK.nun 225/2. m) yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4721 sayılı TMK.nun 202.m).Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2. maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.
Gebze İl sınırları içinde bulunan 2446 ada 9 parselde bulunan 10 nolu bağımsız bölüm 06.04.1999 tarihinde davalı adına satın alınmak suretiyle tescil edilmiş olup, halen davalı adına kayıtlıdır. Taşınmaz üzerine 16.01.2009 tarihinde aile konutu olduğuna dair şerh konulmuştur. Dava konusu taşınmazın edinildiği tarih ve tarafların açıklamalarına göre istek mal rejiminden kaynaklanan katkı payı alacağına ilişkindir.
HUMK.nun 13. (HMK.m.5) maddesinde genel yetki kuralı düzenlenirken, özel kanunlarda düzenlenen yetki kuralları saklı tutulmuştur. TMK.nun 214/2.maddesinde, mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, boşanmaya, evliliğin iptaline veya hakim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi durumunda bu davalarda yetkili olan mahkemelerin yetkili olduğu düzenlenmiştir. Somut olayda; taraflar Pınarhisar Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 10.05.2012 tarihinde kesinleşen 2009/23 Esas 2011/5 karar sayılı ilamı ile boşanmışlardır. Bu durumda Pınarhisar Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla) yetkili olduğundan mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır.
Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.