Davacı, sınırlarını gösterdiği taşınmazın kendisine atalarından kaldığını bu yere kırk beş sene önce meyve ağaçları diktiğini açıklayarak bu yerin adına tapuya tescilini istemiştir.
Davalı ... Hazinesi temsilcisi 25.11.2010 tarihli celsede: açılan davayı kabul etmediğini, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Davalı İncirli Köyü Tüzel Kişiliği temsilcisi 25.11.2010 tarihli celsede: söz konusu yerin davacıya ait olduğunu, kendini bildibileli burayı davalıların kullandığını açıklamıştır.
Mahkemece, komşu 536 parselin kadastrosunun 1977'de kesinleştiği ve bu tarihten itibaren on yıllık hak düşürücü süre geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu yer, tapulama çalışmalarında, paftasında yol olarak tescil harici bırakılmıştır. 3402 sayılı Kadastro Yasasının 12/3 ya da 766 sayılı Tapulama Kanununun 31. maddesindeki on yıllık hak düşürücü süreler: tapulama/kadastro tutanağı düzenlenen taşınmazlarla ilgilidir. Somut olayda, nizalı yer için tutanak düzenlenmemiştir.
Öyle ise, değinilen yasa maddelerinin afaki bir biçimde gerekçe gösterilmesi kanunen ve hukuken isabetli olmamıştır. Somut olayın hukuki nitelemesine gelince; dava dilekçesindeki son derece yalın anlatıma göre: sınırları yazılı tahmini dört dönüm taşınmaz, kadastroda tescil harici bırakılmıştır.
Eklemeli zilyetlik aralıksız-nizasız yirmi yılı aşkın süreden beri davacıda olduğundan bahisle bu yerin TMK.nun 713/1. ve 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14. maddesine dayalı olarak tescili talebine ilişkindir. İddianın ileri sürülüş biçimine göre bu tür davalar, kamusal niteliği ağırlıklı olan dava türlerinden olup; tarafların gösterecekleri deliller yanında, mahkemesince gerekli görüldüğünde resen delil toplama yetkisi bulunmaktadır.
Nitekim, mahallinde keşif yapılmış yerel bilirkişiler ile davacı tanığı dinlenmiştir. Kaldı ki, mahkemece gözlemde de bulunulmuştur. Keşifte görev verilen kadastro teknisyeni ve ziraat bilirkişisi ayrı ayrı raporlarını dosyaya ibraz etmişlerdir.
Hal böyle olunca, toplanan tüm deliller değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, somut olaya uygun düşmeyen gerekçe ve nitelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.