Davacı vekili, tarafların 1999 yılında evlendiklerini, boşanma tazminatı olarak müvekkiline 621 ada 270 parselde kayıtlı 1 numaralı bağımsız bölümü satın aldığını, banka kredisi kullanılması nedeniyle taşınmazın davalı adına tescil edildiğini, vekil edeninin bedelsiz olarak oturduğunu, taşınmaza ait kredi borçları bittiği halde aralarındaki inançlı işleme aykırı olarak ve vekâlet görevini kötüye kullanarak davalının söz konusu taşınmazı müvekkiline devretmediğini açıklayarak tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, yersiz açıldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, tarafların Kadıköy 1.Aile Mahkemesinin 21.04.2005 gün ve 2005/327-372 Esas ve Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, kararın 21.04.2005 tarihinde kesinleştiğini, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görevleri ve Yargılama Usulleri Hakkındaki Kanunun 4.maddesi ve TMK.nun 2.kitabı ile 4722 sayılı TMK.nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna göre, aile hukukundan doğan dava ve işlere bakma görevinin Aile Mahkemelerine ait olduğu anlaşıldığından dava dilekçesinin reddi ile mahkemenin görevsizliğine, talep halinde dosyanın Kadıköy Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 20.05.1999 tarihinde evlenmişler, 08.04.2005 tarihinde açılan boşanma davasının kabul edilmesiyle 21.04.2005 tarihinde kesinleşen hükümle boşanmışlardır. 01.01.2002 tarihinden sonra bir yıl içinde başka mal rejimi seçilmediğinden taraflar arasında bu tarihe kadar TKM.nin 170.maddesi uyarınca mal ayrılığı, bu tarihten sonra edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK.nun 202).
Taraflar arasındaki mal rejimi, boşanma davasının açıldığı 08.04.2005 tarihinde sona ermiştir (TMK.nun 225/2). Dava konusu 621 ada 270 parsel üzerindeki 1 nolu bağımsız bölüm 20.04.2005 tarihinde mal rejiminin sona erdiği tarihten sonra satın alınarak davalı ... adına tescil edilmiştir.
Taşınmaz, taraflar arasındaki mal rejimi sona erdikten sonra alındığına göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görevleri ve Yargılama Usulleri Hakkındaki Kanunun 4.maddesi ve TMK.nun 2. kitabı ile 4722 sayılı TMK.nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun hükümlerine göre çözüme ulaştırılmasına olanak bulunmamaktadır.
1086 sayılı HUMK.nun 1 ve devamı maddeleri ile 6100 sayılı HMK.nun 1, 2 ve devamı maddeleri ile dava dilekçesindeki açıklamalar uyarınca bu tür uyuşmazlıkların dava değerine göre genel mahkemelerde görülmesi gerekir. O halde; mahkemece taraf delilleri eksiksiz olarak toplanmak suretiyle elde edilecek sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonunda yazılı şekilde dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Davacı vekilleri ile davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve istek halinde 17,15'er TL peşin harcın temyiz eden davacı ve davalıya ayrı ayrı iadesine 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.