Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2012/7005 K.2012/7785

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

TMK.nun 851 ve 881. maddelerinde iadesini bulan azami meblağ ipoteğinde (üst sınır ipoteği) borcun ulaşacağı miktar belirsiz olduğundan, taşınmazların ne miktar için teminat teşkil edeceği ipotek akit tablosundaki limitle sınırlanabilir. TMK.nun 875. maddesinde belirtilen ve ipotekle teminat altına alınan ana borç, faiz, icra takip giderleri ve taraflarca kararlaştırılan eklentilerden oluşan toplam borç miktarının bu limiti aşması mümkün değildir. HGK.nun 24.05.1989 tarih ve 1989/11-294 Esas, 1989/378 Karar sayılı kararında da yukarıdaki kural benimsenmiştir. İpoteğin üst sınır ipoteği olması halinde ipotek veren malik sadece ipotek akit tablosunda belirtilen miktar ile sınırlı olmak üzere sorumludur.

Somut olayda ipotek veren Mukaddis İmamvekilioğlu aleyhinde, Çankaya 1. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğünce düzenlenmiş 4341 yevmiye 09.03.2007 tarihli ve 2. derece 135.000 TL limitli (üst sınır) ipoteğine dayalı olarak, gayrimenkul ipoteğinin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takip başlatılmıştır. İpotek veren vekili, ipotek bedelini ödeyerek ipoteğin fekkini icra müdürlüğünden talep etmiştir. İcra Müdürlüğünce ipotek bedeli 135.000 TL ile bu miktar üzerinde hesap ettiği 5.346 TL tahsil harcı olmak üzere, toplam 140.346 TL'nin ödenmesi halinde İİK.nun 150/C şerhinin fekkine karar verilmiştir. İcra mahkemesine şikayet üzerine, mahkemece ipotek limiti ile birlikte tahsil harcınında istenmesinde bir usulsüzlük bulunmadığından şikayetin reddine karar verilmiştir.

Bu durum, üst sınır ipoteğinin; ana borç, faiz ve icra takip giderleri (harçta dahil) olmak üzere tüm ferileriyle birlikte üst sınırı aşmamak üzere borçtan sorumlu olduğu ve limiti (üst sınırı) aşar şeklide tahsilat yapılamayacağı kuralına aykırıdır. Mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.