Davacı, dava dilekçesi ve yargılama oturumlarındaki açıklamalarında 683 parselin murislerinden intikal ettiğini, aynı yer hakkında annesinin açtığı davanın reddedildiğini, oysa taşınmazın 100 yılı aşkın zamandır ailesinin zilyetliğinde olduğunu ileri sürerek mera kaydının iptali ile taşınmazın adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi gereğince davanın 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu 683 parselin öncesi olan 186 nolu parsele ait kadastro tutanağı 21.02.1997 tarihinde Kadastro Mahkemesi'nin 1984/27 Esas, 1995/48 Karar sayılı kararı ile kesinleşmiştir. Bu dava 15.05.2006 tarihinde açılmıştır. Belirtildiği üzere; tutanağın kesinleştiği tarihten davanın açıldığı tarihe kadar henüz 10 yıllık süre geçmemiştir. Mahkemece, sürenin hesaplanmasında hataya düşülerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.
Ancak, yukarıda esas ve karar numarası verilen davayı davacının beyanında da açıklandığı gibi davacının annesi açmış olup, yapılan yargılama sonucu davanın reddi ile taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verildiğinden, Kadastro Mahkemesi'nin kararı HMK'nun 303. maddesi (HUMK'nun 237.) uyarınca taraflar arasında kesin hüküm teşkil eder.
Davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesindeki hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamış ise de red kararı sonucu itibariyle doğru bulunmaktadır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle Usul ve Kanun hükümlerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 5,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.