Davacı ... vekili tarafından davalı ... aleyhine açılan tapu iptali tescil olmazsa katkı payı alacağı davasının yapılan yargılaması sonunda davacının davasının ispatlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 24.08.1990 tarihinde evlenmiş, 19.06.2007 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 04.02.2008 tarihinde kesinleşmesiyle, mal rejimi sona ermiştir (TMK.nun 225/2.m.). Başka mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, taraflar arasında evlenme tarihinden 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı rejimi, bu tarihten boşanma davasının açıldığı 19.06.2007 tarihine kadar ise, yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK. m. 202, 4722 s.K. m.10). Dava konusu 1175 ada 21 parselde 4 numaralı mesken taraflar arasında mal ayrılığının geçerli olduğu 07.04.1997 tarihinde satın alınarak davalı adına tapuya tescil edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamalar ve dosya kapsamına göre davacı vekili, vekil edeninin eve, davalıya ve çocuklara bakmak, destek olmak şeklinde katkısı olduğunu açıklayarak taşınmazın yarı payının iptali ve vekil edeni adına tescili, olmadığı takdirde katkısı oranındaki bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davacının herhangi bir yerden geliri olmadığı, ev hanımı olduğu anlaşılmaktadır.
Kural olarak, mal rejimi davalarında ayın yani mülkiyet istenemez. Ancak, evlilik birliği içinde edinilen mala yapılan katkının parasal miktarı istenir. Yani mal rejimlerinde, davacının şahsi hak niteliğinde bulunan bir para alacağı söz konusudur. Bunun da kanıtlanması gerekir. Katkı payı alacağından söz edilebilmesi için bir eşin, diğer eşin edindiği mala para ya da parayla ölçülebilen maddi bir katkısının olduğunu kanıtlaması gerekir.
TMK.nun 6. maddesi gereğince herkes iddia ve savunmasını kanıtlamakla yükümlüdür. Davacı her ne kadar taşınmazın alımında eve, eşine ve çocuklara bakarak, destek olarak katkıda bulunduğunu iddia etmiş ise de, bu şekilde bir katkının kanunun aradığı anlamda doğrudan maddi ve somut bir katkı niteliğinde olduğu kabul edilemez.
Davacı tarafça bunun dışında alımda herhangi bir katkıda bulunulduğu da iddia ve ispat edilemediğine göre mahkemenin gerek tapu iptali ve tescil gerekse terditli katkı payı alacağı isteği ile ilgili olarak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır. Davacı vekilinin bu hususa yönelen temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, dava Asliye Hukuk Mahkemesine harcı da yatırılan 6.000 TL değerle açılmıştır. Davacı yarı paya ilişkin iptal ve tescil isteğinde bulunmuş, yine yarı değerle ilgili alacak istediğini bildirmiş, yargılama sırasında da bilirkişi raporu ile taşınmazın değeri 36.925 TL olarak belirlenmiş ise de bu miktar üzerinden harç tamamlanmamış, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevsizlik kararı sonunda da harç 6.000 TL değer dikkate alınarak tamamlattırılmıştır.
Bu nedenle mahkemece harcı tamamlanan 6.000 TL değer üzerinden davada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifeleri gereğince vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken harcı tamamlanmayan değer üzerinden yazılı şekilde 4.281,75 TL avukatlık ücreti takdir edilmiş olması doğru olmamıştır.
Davacı vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde olduğundan hükmün bu sebeple bozulması gerekmekte ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 5. fıkrasındaki “…hesaplanan 4.281,75 TL vekalet” bölümünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 438/7 (HMK.m.370/2). maddesi uyarınca hüküm fıkrasından çıkartılmasına, bunun yerine “…hesaplanan 720 TL vekalet” cümlesi yazılmak suretiyle düzeltilmesine,
HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 02.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.