Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle; tarafların 23.12.1989 tarihinde evlendiklerini, boşanma davasının derdest olduğunu, evlilik birliği içinde edinilen menkul ve gayrimenkullerde davacının %50’den fazla katkısı olmasına rağmen sadece iki taşınmazın ortak olduğunu, diğer taşınmazların davalı adına kayıtlı bulunduğunu ileri sürerek evlilik birliği içinde edinilen ev eşyalarının aynen veya dava tarihi itibariyle değeriyle ve taşınmazların yarı hisselerinin iptali ile davacı adına tescili veya değerlerinin denkleştirilerek taksimi ile dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş,
dilekçesinde 6000TL olarak gösterdiği isteğinin, 06.04.2007 tarihli dilekçede dava konusu edilen 6134 ada 15 parselde bulunan 1 nolu bağımsız bölüm için 10.000 TL, 2646 ada 6 parseldeki 17 nolu dükkan için 8000 TL ve ev eşyalarının harca tabi değerinin 8000 TL olduğu açıklanmış ve eksik harç miktarı 04.03.2009 tarihinde tamamlanmıştır. Davacı 13.10.2011 tarihli yargılama oturumundaki imzalı beyanında ev eşyalarına ilişkin talebinden feragat ettiğini açıklamıştır.
Davalı vekili, dava konusu edilen taşınmazların davalının kazancı ve ailesinden kalan miras ile alındığını, davalının kişisel malı olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın ev eşyalarına ilişkin bölümünün feragat nedeniyle, dava konusu taşınmazlarla ilgili değer artış payı davası ile 6134 ada 15 parseldeki 1 nolu bağımsız bölüm hakkındaki katılma alacağına ilişkin davanın reddine, 2646 ada 6 parseldeki 17 nolu bağımsız bölüm hakkındaki katılma alacağına ilişkin davanın kısmen kabulü ile karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 1.194.66 TL'nın davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hükmün ev eşyalarına ilişkin kısmı dışında reddedilen bölümleri davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 23.12.1989 tarihinde evlenmiş, kocanın 19.07.2005, kadının 10.10.2005 tarihinde açtıkları boşanma davalarının, kocanın açtığı davanın reddine, kadının açtığı davanın kabulüne ilişkin hükmün 14.01.2009 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Eşler arasında başka mal rejimi seçilmediğinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı TKM. nin 170. m), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar (4721 sayılı TMK.nun 225/2. m) yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4721 sayılı TMK.nun 202.m). Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2. maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.
Dava konusu 6134 ada 15 parsel sayılı taşınmazda bulunan 1 nolu bağımsız bölüm 10.02.1990 tarihinde davalı adına satın alınmış olup taşınmazın satın alındığı tarih itibariyle istek katkı payına ilişkindir. Davalı kadının çalışması ve dava konusu taşınmazın evlilik tarihinden 1,5 ay sonra alınması, alındığı tarih itibariyle davalıya babasından kalan bir kısım taşınmazların kamulaştırma bedellerinin bu taşınmazın edinilmesinde kullanıldığı dosya kapsamı ile sabit olduğundan davacının bu taşınmaza ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir
2646 ada 6 parsel sayılı taşınmazda bulunan 17 nolu bağımsız bölüm ise 04.03.2003 tarihinde davalı adına satın alınarak tescil edilmiştir. Taşınmazın edinildiği tarih itibariyle istek değer artış payı ve katılma alacağına ilişkindir. Davacı taraf dava konusu taşınmaza yaptığını iddia ettiği iyileştirmeleri ispatlayamamıştır. Dava konusu 17 nolu bağımsız bölümünün davalının kişisel malı olan babasından kalan taşınmazların satımı ile elde edilen parayla alındığı banka kayıtları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır. İlgili taşınmaz için edinilmiş mal olarak kabul edilen miktar bakımından dava kısmen kabul edilmiş ancak, kabul edilen bölüm için davacı temyiz talebinde bulunmamıştır.
Davacı temyiz dilekçesinde özellikle talebinin davalı ile ortak olan dava dışı taşınmazlarda değerlendirilmek suretiyle dava konusu taşınmazların ayın olarak taksimini istediğini ileri sürmüştür. Dava dilekçesinde dava konusu taşınmazların yarı oranında iptal ve tescili veya değerlerinin denkleştirilerek taksimi talep edilmiştir. Davacı eş diğerine ait malın edinilmesine hiç ya da uygun bir karşılık almaksızın katkıda bulunmuşsa, tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında alacak talep etme hakkı doğar. (TMK. md. 227) Bu hak malın aynını talep hakkını bahşetmeyeceğinden davacının bu yöndeki temyiz itirazları da yerinde değildir.
Saptanan bu somut ve hukuki olgular karşısında yerel mahkemece temyize konu taşınmazlara ilişkin talepler yönünden davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4 ( HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 70.96 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.