Davacı ... vekili, davacı ve davalının evli iken ... Aile Mahkemesi kararı ile boşandıklarını, evlilik birliğinin devamında edinilen ve davalı adına kayıtlı bulunan 208 ada 7 parsele ilişkin olarak İzmir 6. Aile Mahkemesinde açılan katkı payı alacağı davasında davacı lehine fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 6.000 TL alacağa hükmedildiğini, davacının davalı adına kayıtlı bulunan taşınmaza ilişkin katkısından kaynaklanan alacağı tahsil amacı ile davalı .... İcra Müdürlüğünün 2009/18404 Esas sayısı ile davalı hakkında başlattığı takibe davalının haksız ve kötü niyetli olarak takibe itiraz ederek durdurduğunu açıklayarak, itirazın iptaline ve davalının alacağın % 40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.
Davalı vekili; 16.02.2010 tarihli dilekçede mahkemenin yetkisiz olduğunu, davacının herhangi bir hakkı bulunmadığını bildirmiş ve davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; davacının alacağına ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararı bulunmadığı ve yetkili icra müdürlüğünün davalının ikametgahı yer icra müdürlüğü olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 16.02.1988 tarihinde evlenmiştir. 03.08.2006 tarihinde açılan boşanma davasının kabulü ve 06.07.2007 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliği son bulmuştur.
Bu durum karşısında evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM.nin 170.maddesi uyarınca eşler arasında mal ayrılığı rejimi, 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı 03.08.2006 tarihine kadar 4722 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince, eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK. 202, 225 / 2 m.).
Davacı 17.01.2006 tarihinde satın alınan ve davalı adına tapuya tescil edilen 208 ada 7 parsel sayılı taşınmazın alımına katkısı olduğunu iddia ederek hak talebinde bulunmuştur. Bu halde taraflar arasındaki dava, mal rejiminin tasfiyesinden doğan alacağın icra takibine konu edilmesinden kaynaklı, itirazın iptali istemine ilişkindir. (2004 sayılı İİK.nun m. 67)
Davacı tarafından 09.12.2009 tarihinde davalı hakkında ilamsız takip başlatılmış olup, ödeme emri davalıya 14.12.2009 tarihinde tebliğ edilmiş ve davalı tarafından 15.12.2009 tarihinde süresi içinde yetkiye ve borca itiraz edilmesiyle takip durdurulmuştur.
2004 sayılı İİK.nun 50. maddesi yollaması ile HUMK.nun 9. maddesi gereğince para borçlarında yetkili icra dairesi borçlunun ikametgahı mahkemesi olup, borçlunun icra müdürlüğünün yetkisine itirazı halinde İİK.nun 50/2 maddesine göre bu itiraz kesin olarak karara bağlanmadıkça ortada geçerli bir takipten söz edilemez.
Hukuk Genel Kurulunun 20.03.2002 tarih ve 2002/13-241 Esas, 2002/208 Karar sayılı kararı uyarınca, yetki itirazı konusunda bir karar verilmeden işin esası incelenemez. O halde mahkemece, işin esası hakkında verilen karar anılan HGK. nun kararına aykırı düşer.
Somut olayda ödeme emri ve itiraz dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davalının ikametgahı Ödemiş olup İzmir İcra Müdürlüğü yetkili bulunmadığından mahkemece davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle işin esasına girilerek davanın reddi doğru değildir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü 6100 sayılı HUMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.