Davacı E.. I.. vekili, mal rejiminin tasfiyesi ile evlilik birliği içinde davacı tarafından satın alınarak ½’şer oranda taraflar adına tescil ettirilen dava konusu taşınmazdaki davalı eşin yarı payının iptali ile vekil edeni adına tesciline, bu isteklerinin yerinde görülmemesi durumunda ise 10.000 TL nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 15.01.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle talep miktarını 32.503,50 TL olarak belirlemiştir.
Davalı Mesude Işık vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile 32.503,50 TL’nin karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıdan tahsiline karar verilmiştir.
Hüküm, süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 22.07.2008 tarihinde evlenmişler, 12.02.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün kesinleşmesiyle 16.02.2012 tarihinde boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. (TMK’nın 225/2). Taraflar sözleşmeyle başka mal rejimi seçmediklerinden evlenme tarihinden, mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar yasal edinilmiş mallara katılma rejimine tabidirler (4722 S.Y. nin 10/1, TMK’nın 202).
Talep, mal rejiminin tasfiyesi ile bedelinin tamamı davacı tarafından ödenmek suretiyle satın alınarak davalı adına tescil edilen ½ payın tapu kaydının iptaliyle davacı adına tesciline, olmazsa taşımazın değerinin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ilişkindir. Tasfiyeye konu 9289 ada parseldeki nolu bağımsız bölüm, mal rejiminin devamı sırasında üçüncü kişiden satın alınarak(23.07.2008) ½’şer oranda davacı ve davalı adına tescil edilmiştir.
Evlendikten sonra dava konusu bağımsız bölüm satın alınarak açıklandığı şekilde tescil edilmesiyle, taraflar arasında her birinin katkıları göz önünde bulundurularak serbest iradeleriyle paylaşımın yapıldığı ve paylaşıma uygun olarak yarı pay şeklinde tescil edildiğinin kabulü gerekir.
Davalı eşe düşen yarı paya tescilden sonra davacı tarafça katkıda bulunulduğu da ileri sürülüp kanıtlanmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken değişik gerekçelerle kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir. Temyize konu dosyadaki talebin, mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak davası olarak nitelendirilmesi, davacının Borçlar Kanunu hükümlerine göre bağıştan rücu davasını açmasına engel teşkil etmemektedir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan gerekçelerle yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve yasaya aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 579,40 TL peşin harcın istek halinde davalıya iadesine 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.