Davacı K.. K.. dava dilekçesinde özetle. Gökçeada Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından 2007/51 Esas ve 2007/119 Karar sayılı kararla verilen mirasçılık belgesi ile, muris olan dayısı A.. Z..'in 26.04.2007 tarihinde ölmesi üzerine mirasının tamamının 12 pay kabul edilip 6 payının murisin eşi P.. Z..'e, 2 payının murisin kardeşi K.. Z..'e, 1 payının murisin kardeşinin oğlu H.. O..'a, 1 payının murisin kardeşinin oğlu V..
O..'a ve geri kalan 2 payın da murisin kardeşinin oğlu olması sebebiyle kendisine verildiğini beyan etmiştir. Ancak, mirasçı olan K.. Z..'in muristen önce 10.01.1995 tarihinde öldüğünü ve hali hazırdaki nüfus kayıtlarından da bu durumun anlaşılacağını ileri sürerek K.. Z..'in mirasçılar arasından çıkarılması için mirasçılık belgesinin iptalini ve yeni mirasçılık belgesi düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, murisin tüm mirasçılarını gösterir şekilde nüfus kayıt örnekleri incelenmiş ve K.. Z..'in muristen önce 10.01.1995 tarihinde öldüğü, eşi P.. Z..'in ise yargılama esnasında 03.10.2011 yılında öldüğü tespit edilmekle, 2011/54 Esas ve 2012/107 Karar sayılı kararı ile dava kabul edilmiş ve yeni mirasçılık belgesi verilmiştir.
Mahkemece, verilen yeni mirasçılık belgesinde taşınırlar bakımından 80/160 hisse ile mirasçı olarak kabul edilen, murisin eşinin oğlu olan P.. K.. vekili ile kararı temyiz etmiş ve taşınmazlar bakımından müvekkilin Türk Vatandaşı olmaması sebebiyle hisse verilmemesinin Yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasını talep etmiştir.
Dairece yapılan temyiz incelemesinde, murise ait nüfus kayıt örnekleri incelenmiş ve muris Ahiliya Zafir'in 26.04.2007 yılında altsoyu bulunmaksızın evli olarak ölmesi üzerine geride sağ olarak eşi P.. Z.., 22.03.2003 tarihinde ölen kardeşi Mariya Kadara'nın oğlu K.. K.., 24.01.2007 tarihinde ölen kardeşi A.. O..'un oğulları H.. O.. ve V.. O..'un kaldığı tespit edilmiştir. P.. Z..'in ise yargılama devam ederken 03.10.2011 tarihinde dul olarak öldüğü ve geride sağ olarak oğlu (muristen önceki evliliğinden olan) Panayot Karadimitri'nin kaldığı anlaşılmıştır.
Türk Medeni Kanunu'nun 496.maddesinde yer alan "Altsoyu bulunmayan miras bırakanın mirasçıları, ana ve babasıdır. Miras bırakandan önce ölmüş olan ana ve babanın yerlerini, her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoyları alır. Bir tarafta hiç mirasçı bulunmadığı taktirde, bütün miras diğer taraftaki mirasçılara kalır" hükmü ile 499.maddesinde yer alan "sağ kalan eş, miras bırakanın ana ve baba zümresi ile birlikte mirasçı olursa, mirasın yarısı eşe kalır" hükmü birlikte değerlendirildiğinde; bu tablo karşısında muris A.. Z..'in mirasının tamamının 8 pay kabul edilerek;
4 payın, murisin eşi olan ve kendisinden sonra 03.10.2011 tarihinde ölen eşi P.. Z..'in oğlu P.. K..'ye,
2 payın, murisin kardeşi olan ve kendisinden önce 22.03.2003 tarihinde ölen kardeşi M.. K..'nın oğlu K.. K..'ya,
1 payın, murisin kardeşi olan ve kendisinden önce 24.01.2007 tarihinde ölen kardeşi A.. O..'un oğlu V.. O..'a,
1 payın, murisin kadeşi olan ve kendisinden önce 24.01.2007 tarihinde ölen kardeşi A.. O..'un oğlu H.. O..'a intikaline hükmedilmesi gerekirken, Mahkemece yanlış değerlendirme yapılarak karar verildiği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden P.. K..'ye iadesine 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.