Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2013/11230 K.2013/18551

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlular aleyhlerine başlatılan ilama dayalı takibe karşı, icra emri tebliğ işleminin usulsüz yapıldığını, bu nedenle takipten 22.01.2013'de haberdar olduklarını, takip dosyası borcunun tehiri icra kararı sunmak amacıyla dosyaya depo edildiğini, buna rağmen menkul gayrimenkul ve maaş üzerine haciz konulmasının usulsüz olduğunu, yine haciz konulan bir kısım gayrimenkullerin meskenleri olduğundan bahisle, tüm hacizlerin kaldırılmasını talep etmişler, Mahkemece icra emri tebliğ işleminin usulsüz yapıldığı yönündeki şikayet kabul edilmiş, diğer şikayetler ise reddedilmiştir. Borçlular vekili hükmü temyiz etmiştir.

İİK'nun 32. maddesi gereğince; para borcuna dair olan ilam icra dairesine verilince icra memuru borçluya bir icra emri tebliğ eder. Bu emirde 24'üncü maddede yazılanlardan başka hükmolunan şeyin cinsi ve miktarı gösterilir ve nihayet yedi gün içinde ödenmesi ve bu müddet içinde borç ödenmezse icra Mahkemesi'nden veya temyiz yahut iadei muhakeme yolu ile ait olduğu Mahkemeden icranın geri bırakılmasına dair bir karar getirilmedikçe cebri icra yapılacağı ihtar olunur.

Somut olayda borçlulara gönderilen icra emirleri usulüne uygun tebliğ edilmediğinden, Mahkemece buna ilişkin şikayet kabul edilerek, icra emirlerinin tebliğ tarihi 22.01.2013 olarak düzeltildiği halde, bu tarihe göre gerçekleşecek kesinleşme tarihinden önce konulan hacizlerin kaldırılması gerekir. Mahkemece haciz işlemine geçilebilmesi için İİK'nun 32. maddesinde belirtildiği şekilde usulüne uygun icra emri tebliği gerektiği, hususu nazara alınarak, takip kesinleşmeden önce konulan hacizlerin kaldırılması yerine, borçluların şikayetlerinin reddine karar verilmesi isabetsizdir.