KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2013/11556 E., 2013/17900 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Kasım 2013
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
....... Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR
Alacaklının haciz isteme hakkı, bir yıllık süreye tabidir. Haciz isteme hakkı, ödeme emrinin tebliğ tarihinden itibaren bir yıl geçmekle düşer. (İİK.md.78/2). Bu durumda takip dosyası işlemden kaldırılır. (md. 78/4).
Bir yıllık süre (md.78/2) içinde haciz talebinde bulunan alacaklı, haciz talebini geri alabilir. Bu halde yeniden bir yıllık haciz isteme süresi işlemeye başlamaz. Alacaklı ancak, ödeme emrinin tebliğinden itibaren işlemeye başlamış olan bir yıllık sürenin, varsa kalan kısmında, yeniden haciz talebinde bulunabilir. (md. 78/5).
Anılan sürelerin geçirilmesi halinde alacaklının "haciz isteme hakkı" düşer. Alacaklı, yeniden haciz isteyebilmek için yenileme talebinde bulunmalı ve bu talep borçluya tebliğ edilmelidir. İlama dayalı olmayan takiplerde, yenileme talebi üzerine harç alınır (md. 78/5)
Somut olayda borçlu hakkında başlatılan ilamlı takipte örnek 4-5 nolu icra emrinin 17.10.2006 tarihinde borçluya tebliğ edildiği görülmüştür.
Alacaklı tarafından 20.12.2011 tarihinde yenileme ve haciz talebinde bulunulmuş, İcra Müdürlüğü'nce 21.12.2011 tarihli işlemle, borçlulara yenileme emri tebliğine karar verilmiş, 19.10.2012 tarhinde gayrimenkule haciz konulmuştur.
......... başurusunda yenileme emrinin tebliğine karar verildiği halde tebligat yapılmadığını bu durumda hacizde konulamayacağını ileri sürmüştür.
Yukarıda açıklanan madde hükmüne göre, yenileme tebligatı tebliğ edilmeden haciz konulamaz. Mahkemece aksinin kabulü ile yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2013/11556, K. 2013/17900, 28 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama