Takip dayanağı İstanbul 11. İş Mahkemesi'nin 2006/103 Esas - 2011/601 Karar sayılı ilamında belirlenen alacakların davalıdan tahsiline, alacakların bir kısmına en yüksek banka mevduat faizi uygulanmasına karar verilmiştir.
Borçlu vekili, İcra Mahkemesine başvurusunda; dayanak ilamda alacaklı lehine 57.123,45 TL hükmedildiği halde, takipte 62.074,98 TL talep edildiğini ve işlemiş faiz miktarının fazla istendiğini ileri sürmüştür.
Mahkemece, dosyaya sunulan 10.01.2013 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak şikayetin kısmen kabulüne; takipte istenilen işlemiş faiz miktarının 30.421,14 TL olarak düzeltilmesine, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir. Hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
HGK'nun 20.09.2006 tarih, 2012/594-534 Esas ve Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; bu durumda en yüksek banka mevduat faiziyle tahsiline karar verilen alacaklar bakımından Mahkemece yapılacak iş; tarafların bildirdikleri bankalardan hakkın doğum tarihinden itibaren birer yıllık devreler halinde bankalarca mevduata fiilen uygulanan en yüksek faiz oranının sorulması, hakkın doğum tarihinden itibaren takip tarihine kadar istenebilecek faiz miktarının bilirkişiye hesaplattırılması şeklinde olmalıdır.
Mahkemece, taraflara bu kapsamda banka bildirmeleri için süre ve imkan tanınmadan 29.11.2012 tarihli yargılama oturumunda dosyanın bilirkişiye tevdiine karar verilmiştir. Alacaklı vekili, 06.03.2013 tarihli dilekçe ile bilirkişi raporuna itiraz ederek dört banka bildirmiş ve bu bankalardan faiz oranlarının sorularak yeniden bilirkişi incelemesi talebinde bulunmuştur.
Borçlu vekili, 06.03.2013 tarihli dilekçe ile bilirkişi raporunda aleyhe olan hususları kabul etmediklerini bildirmiştir.
Bu durumda, Mahkemece; borçlu tarafa banka ismi bildirmesi için süre ve imkan tanınması, tarafların bildirdikleri bankaların genel müdürlüklerinden ilgili dönemlerde fiilen uyguladıkları en yüksek faiz oranlarının sorulması, az yukarıda açıklanan ilke doğrultusunda bilirkişiden yeniden rapor alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.
Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 21.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.