Davacı alacaklı vekili,..... 3. İcra Müdürlüğü’nün 2008/6939 takip sayılı dosyasından 16.06.2010 tarihinde haczedilen mahcuzların davadışı ..... Makine San. Tic. Ltd. Şti.ne ait olmasına rağmen davalı 3. kişi şirketin istihkak iddiasında bulunduğunu belirterek davalı 3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile %40 tazminatın tahsilini istemiştir.
Davalı 3. kişi vekili haciz adresinin müvekkili şirkete ait olduğunu 2007 yılında haczedilen makine ile haczedilen makinanın farklı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece haczin davalı 3. kişinin adresinde ve huzurunda yapılmış olması nedeniyle İİK 99. maddenin uygulanmasında bir usulsuzlük bulunmadığı, davacı alacaklının dava konusu mahcuzun borçluya ait olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm; davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Yüksek Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 18.10.2011 tarih 2011/5257 Esas ve 2011/9462 Karar sayılı kararı ile " ... takip konusu alacağın, davacının 1996 Kasım-18.10.2005 tarihleri arasında ....
Mak. San ve Tic. Ltd.
Şti'nde çalışmış olması nedeniyle işçilik haklarından doğan tazminat ve 16.10.2000-4.2.2001 tarihleri arasında sigortalı olduğunun tesbitine yönelik 27.12.2005 tarihinde açılan ve 13.11.2008 tarihinde kabul edilerek 22.11.2008 tarihinde kesinleşen ilam alacağına ilişkin olduğu, borçlunun tazminat davasındaki tebligat adresi 20.01.2006 tarihi itibarıyla .....yolu Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü karşısı .... ...No:1.... olarak gözükmesine rağmen Ticari Sicil kayıtlarından 30.5.2002 tarihinde Organize Sanayi Bölgesi 5.cadde ... adresine nakil aldırdığı ve o tarihten beri de bu adreste faaliyette olduğu,
takip dosyasında ödeme emrinin borçlunun vekiline tebliğ edildiği, borçlu vekili tarafından 10.02.2009 tarihli mal beyanı dilekçesinde borçlu şirket adresinin ....
Yolu Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü Karşısı .... ...No:1..... olduğu bu adreste büro malzemelerinin bulunduğu, şirketin faaliyetlerini bir yıldır sona erdirdiğinin bildirildiği, borçlu şirket vekili tarafından bildirilen adrese 23.07.2009 tarihinde haciz için gidildiğinde borçlunun taşındığı malına rastlanmadığının görüldüğü, davalı 3. Kişi şirketin ise borcun doğumundan sonra 15.02.2007 tarininde kurulduğu,
21.02.2007-10.05.2007 tarihleri arasına ....Sanayi Bölgesi.......Boru Fabrikası adresinde 10.05.2007- 03.04.2008 tarihleri arasında .....caddede, 03.04.2008-10.11.2008 arasında.... ...da 10.11.2008 tarihinden itibaren de.... adresinde faaliyet gösterdiği, 23.11.2009 ve 13.01.2009 tarihli haciz tutanaklarından, borçlunun ticaret sicil adresi olan ....cadde adresinde borçlunun olmadığı davalı 3. Kişinin faaliyette olması nedeniyle haciz yapılamadığının anlaşıldığı,
dava konusu 16.06.2010 tarihli haczin de yine borçlunun ticaret sicil adresinde yapıldığı ve davalı 3. kişi şirket müdürü ....'ın dava konusu enjeksiyon makinasının daha önce haczedilen enjeksiyon makinası olduğunu ve başka enjeksiyon makinası olmadığını imzası ile beyan ettiği, dava konusu haciz, borçlunun ticaret sicil adresinde yapıldığından İİK 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olup aksinin davalı 3. kişi tarafından ispatlanması gerektiği, her ne kadar dava İİK.
99. madde gereğince açılmış ise de dosya kapsamından ispat külfetinin davalı 3. kişide olduğu anlaşıldığından davanın niteliğine ve mevcut delil durumuna göre ispat külfetinin davacı alacaklıya yüklenmesinin doğru görülmediği, davalı 3.kişi şirketin takip konusu borcun doğumundan sonra kurulduğu, 21.02.2007-10.05.2007 tarihleri arasında .... San.
Bölgesi.....Boru Fabrikası adresinde borçlu ile birlikte faaliyetini sürdürdüğü, delil olarak sunduğu ticari sicil kayıtları, kapasıte raporu ve 28.01.2009 tarihli fatura adresinin haciz adresi olmadığı, faturadaki makine ile dava konusu makinanın marka, imal yılı, kapasite ve fiyat yönünden farklı makinalar olduğunun net bir şekilde anlaşıldığı, davacının delil olarak bildirdiği ...
1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2007/307-330 E-K sayılı kesinleşen kararının bu dosya yönünden davacı alacaklı lehine güçlü delil oluşturduğu, davalı 3.kişinin alacaklı yararına olan mülkiyet karinesinin aksini ispatlayamamasına nedeniyle davacının davasının kabülü ile davalı 3.kişinin istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle..." hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı doğrultusunda davanın kabulüne ve davalı 3. kişinin istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmiştir. Hüküm, davalı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava İİK 99. madde gereğince alacaklı tarafından 3. Kişinin istihkak iddasının kaldırılması istemine ilişkindir.
Mahkemece, hükmüne uyulan Yüksek Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 2011/5257 Esas ve 2011/9462 Karar sayılı kararı doğrultusunda hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı 3. kişi vekilinin aşağıda belirtilen husus dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine;
İstihkak davalarında, hacizli malların değeri ile alacak miktarından hangisi az ise o değer üzerinden dava değeri tayin edilerek bu değer üzerinden harç tahsiline karar vermek gerekir. Somut olayda; alacak miktarı mahcuzun değerinden daha az olduğu için bu değerin esas alınması gerekirken, dava dilekçesinde gösterilen değerin esas alınması hatalı olmuş ise de;bu yanlışlık, HUMK. nun 438/7. maddesi (HMK. m.370/2) uyarınca yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hüküm fıkrasında "... Dava değerine göre eksik kalan 1.018,00 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye irat kaydına ..." bölümünün çıkarılmasına; yerine " kararın niteliği itibariyle alınması gerekli 1.101,77 TL harçtan peşin yatırılan 461,55 TL harcın mahsubu ile kalan 640,22 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye irat kaydına..."
ibaresinin ilave edilmesine ve yazılmasına, davalı borçlu vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüne, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 25.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.