Davacı üçüncü kişi vekili, Ankara 2. İcra Müdürlüğü’nün 2010/8157 sayılı Takip dosyasında yapılan 21.07.2010 ve 26.07.2010 günlü hacizlere konu menkullerin çoğunun üçüncü kişinin vefat eden eşinden kalma eşyalar olduğunu, LCD TV’nin ise borçlu ile evlenecek olan dava ve takip dışı şahıs tarafından alınarak kullanımlarına bırakıldığını, borçlunun davacının öz kızı, alacaklının ise üvey kızı olduğunu, haczin kötü niyetli olarak yapıldığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesi istemi ile iki ayrı hacze yönelik iki ayrı dava açılmış, aradaki bağlantı nedeni ile Mahkemece dosyaların birleştirilmesine karar verilerek yargılamaya 2010/901 Esas sayılı dosya üzerinden devam edilmiştir.
Davalı alacaklı vekili, dava konusu haczin borçlunun muvafakati ile yapıldığını, zaten mahcuzların bir kısmının alacaklı ve borçlunun vefat eden ortak babalarından kalma eşyalar olduğunu, davacının borçlunun annesi olup hacizde mahcuzlara ilişkin hiçbir belge sunamadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Davalı borçlu, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.
Mahkeme'nin 07.04.2011 tarih 2010/901 Esas ve 2011/305 Karar sayılı asıl ve birleşen davaların reddine ilişkin hüküm, davacı üçüncü kişi vekilinin temyizi üzerine Yüksek Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 2012/2518 Esas ve 2012/3129 Karar sayılı kararı ile "...26.07.2010 tarihli hacze yönelik istihkak iddiası yönünden; temyiz konusu dava değeri mahcuzların değeri olan 700,00.-TL olması nedeniyle, hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin İİK’nun 363, 365/3, Ek 1. maddeleri uyarınca reddine.
21.07.2010 günlü hacze yönelik istihkak iddiasına ilişkin hüküm bölümünün ise, dava konusu mahcuzların bir kısmının borçlunun kök murisinden kaldığı, bir kısmı için ise faturalar sunulduğu, Mahkemece miras yolu ile kalan eşyaların hangisi olduğu ve bunlar yönünden borçlunun miras payı oranında haciz yapılıp yapılamayacağı üzerinde durulmadığı, diğer yandan sunulan faturaların mahcuzlara uygunluğu yönünde keşif ve bilirkişi incelemesi de yapılmadığı,
üçüncü kişi adına düzenlenmiş faturalara uyduğu belirlenen eşyalar yönünden karinenin aksinin kanıtlanması nedeni ile davanın kabul edilmesi gerekeceği gerekçesiyle bozulmasına..." karar verilmiştir. Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı üçüncü kişi vekilinin aşağıda belirtilen husus dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine;
Dava, üçüncü kişinin İİK’nnu 96. vd. maddesi uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.
Dosya kapsamı ve Mahkeme'nin gerekçesinde de kabul edildiği üzere dava konusu bulaşık makinası ( SMS 6082 ) ve Milenium 20 İnç TFT LCD TV'nin tarafların ortak murisi Y. K.'den miras yoluyla kaldığı sabittir.Bu bakımdan anılan mallar yönünden davacının miras payı bulunduğu gözönüne alınarak, davacının muris Y. K'nün terekesindeki miras payı oranında hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, talebin tümden reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulüyle hükmün anılan bölümün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL harcın istek halinde temyiz edene iadesine 19.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.