Davacı vekili tarafların 1986 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde alınan 4 parça taşınmazın edinilmesine kişisel gelirleriyle katkıda bulunduğunu açıklayarak,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 50.000 Euro tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, TBK'nun 50. maddesi uyarınca belirlenen 25.000 TL katkı payı alacağının dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 28.07.1986 tarihinde evlenmişler, 17.11.2000 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 31.01.2002 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Eşler arasında mal ayrılığı rejimi (TKM.nin 170. m) geçerlidir. Dava ve temyize konu taşınmazlar 1992 ve 1994 yıllarında satın alınarak davalı adına tescil edilmiştir.
Dava;743 sayılı TKM.nun 170. maddesi uyarınca katkı payı alacağı isteğine ilişkindir.
Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece deliller toplanarak karar verildiğine, takdirde de bir isabetsizlik bulunmadığına, eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olmasına, TBK'nun 50. maddesi dikkate alınarak yazılı şekilde katkı payı alacağı tespit edildiğine, bu tür davalarda fedakârlığın denkleştirilmesi ve hakkaniyet kuralının da gözetilmesi gerektiğine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Davacı vekili ile davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, HUMK'nun 388/4 , HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,40 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.683,45 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.