Dava, üçüncü kişi tarafından İİK'nun 96.maddesi gereği açılan istihkak davasının kabulü istemine ilişkindir.
Mahkemece, haciz adresinin borçlu ile bir ilgisi saptanamadığından ve haciz yerinde borçluya ait belge bulunmadığından, İİK'nun 97/a maddesinden söz edilemeyeceğinden davacı davayı kanıtlamakla yükümlü olmadığından aksi davalı alacaklı tarafından kanıtlanamadığından davanın kabulüne, mahcuzların davacıya ait olduğunun tespitine tazminat isteminin reddine karar verilmiş karar davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davacı üçüncü kişi vekili, borçlu şirketin borcundan dolayı 01.06.2012 tarihinde işyerlerinde hacze gelindiğini, borçlu şirkete ait evrak bulunmadığından haciz yapılmadan ayrıldıklarını,
aynı adrese 20.06.2012 tarihinde yeniden gelindiğini ve haciz yapıldığını, İİK'nun 97/a maddesi gereği haciz konusu mahcuzlar kendilerine ait olduğundan istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, borçlu şirketin borcundan dolayı üçüncü kişi şirketin adresinde 01.06.2012 tarihi itibarı ile keşfe gidildiğini, ancak haciz yerinde borçlu şirkete ait evrak bulunamadığından haciz yapılmadığını, daha sonra yine aynı adrese 20.06.2012 tarihi itibari ile haciz yapıldığını, istihkak iddiasında bulunulduğunu, haciz yapılan yerde borçluya ait evrak bulunmadığından İİK'nun 97/a maddesi göz önüne alınamayacağından ve davalı alacaklı da davasını kanıtlayamadığından kusur da olmadığından tazminat verilmesi gerekmediğinden davanın reddine karar verilmiştir.Uyuşmazlık,
üçüncü kişinin İİK'nun 96.vd. maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.Dava konusu haciz 20.06.2012 tarihinde mevcut duruma göre üçüncü kişiye ait işyerinde ve davacı 3.kişi şirket kurucu ortağı ve aynı zamanda 14.04.2000 tarihli karar ile şirketi temsil ve ilzama yetkili ... huzurunda yapılmıştır. Borçlu şirket ... Otoyol San. Tic. Ltd. Şti. 11.04.1995 tarihi itibarı ile ... Sok.... adresinde ... , ... ve ... tarafından kurulmuştur. 15.08.2008 tarihli kararla ...
Mah.... Cad... adresine taşınmıştır. Bu adreste haciz yapılmıştır. 21.03.2012 tarihi itibarı ile şirketin ortakları ... ve ... olup şirket yetkili müdürü 28.09.2011 tarihine kadar ... olup bu tarihten sonrası için ise ... şirket müdürü olarak atanmışlardır. Davacı üçüncü kişi ... Motorlu Araçlar Nakl. Tic. Ltd. Şti. 10.05.2007 tarihinde haciz işlemi yapılan ... Mah. ...
Cad.... .Sok. ... adresinde ... ve ... tarafından kurulmuş olup 28.09.2011 tarihinde adres değişikliği yaparak ... Mah. ... Cad. ... adresine taşınmıştır. Kuruluşundan itibaren 15 yıl süre ile ... şirketi temsil ve ilzama yetkili iken 28.09.2011 tarihli karar ile ... şirket yetkilisi olarak atanmış ancak 17.03.2012 tarihli kararla ... yeniden şirket müdürü atanmıştır. Dava konusu haciz yapılan ... Mah. ... Cad. ...
Sok. ... adresi her iki 3.kişi ve borçlu şirketin kullandığı adres olduğu ticaret sicil kayıtlarından açıkça anlaşılmaktadır. Bu durumda her iki şirket arasında aynı adresi kullanmış olmaları ile ortakların bir kısmının aynı kişiler olması açısından ve aynı işkolunda faaliyette bulunmaları nedeni ile hukuki ve organik bağ vardır. İİK'nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır.
Bu yasal karinenin aksini davacı üçüncü kişinin kesin ve inandırıcı delillerle ispat etmesi gerekmektedir. Davacı üçüncü kişi tarafından bu yasal karinenin aksinin ispatına yönelik olarak vergi levhası ibraz edilmiştir. Davacı şirketin dayandığı vergi levhası, karinenin aksini ispata tek başına yeterli bir belge değildir. O halde davacı üçüncü kişi şirketin karine aksini ispat ettiğinden söz edilemez.
Alacaklı tarafından, üçüncü kişi şirket ile borçlu şirketin aynı iş kolunda aynı adreste ve bir kısım benzer ortaklarla faaliyette bulunuyor olması nedeni ile haciz yapılan işyerinin borçlu şirkete ait olduğu kanıtlanmıştır.
Bu itibarla haciz borçlu şirketin işyerinde yapılmış olması nedeni ile mülkiyet karinesi borçlu lehine olup alacaklı yararına olduğu için üçüncü kişi şirket tarafından açılan istihkak iddiasının kabulü davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4.
(HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.