KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2013/16530 E., 2014/3945 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2014
- Mahkemesi
- İstanbul 15. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 11/06/2013
- Numarası
- 2013/231-2013/612
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirlerinin haczedilemeyeceği düzenlemesine yer verilmiştir.
Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7.maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.
Borçlu vekili şikayetinde; İstanbul Defterdarlığı Muhasebe Müdürlüğü'ne hak ve alacaklarının haczi için 89/1. Haciz İhbarnamesi tebliğ edildiğini, haciz konulan paraların 4706 sayılı Yasa’nın 5. maddesi kapsamında Hazine’ye ait taşınmazların satışından elde edilen gelirlerden verilen paylar olduğunu iddia etmektedir. Borçlu vekilinin bu iddiası yöntemince araştırılıp, haczedilen paraların anılan madde kapsamında pay olduğunun tespit edilmesi halinde bu payların, yukarıda açıklanan 5779 sayılı Kanun’un 7. maddesi gereğince vergi hükmünde olduğundan 5393 sayılı Yasa’nın 15/son maddesi gereğince haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.
Mahkemece anılan hususlar incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile 5393 sayılı Yasa’nın /15 son maddesine dayalı haczedilmezlik şikayetinin de reddine karar verilmesi isabetsizdir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2013/16530, K. 2014/3945, 11 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama