Davacı vekili, tarafların 1995 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde edinilen 2766 ada 5 parsel üzerindeki 4 nolu bağımsız bölümün 1/2 payının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tescilini talep etmiş, harcını yatırmak suretiyle verdiği 26.03.2012 tarihli ıslah dilekçesinde, tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde 110.000 TL katılma alacağının dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın yersiz açıldığını, taşınmazın müvekkilinin eczacılıktan elde edilen gelirlerle satın alındığını, ödemelerin vekil edeni tarafından yapıldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 08.11.1985 tarihinde evlenmişler, 06.01.2010 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 20.04.2011 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinden sonra bir yıl içinde başka mal rejimi seçilmediğinden, taraflar arasında bu tarihe kadar 743 sayılı TKM’nin 170.maddesi uyarınca mal ayrılığı, bu tarihten sonra ise yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK'nun 202, 4722 SK.10 m.). Yanlar arasındaki mal rejimi, boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir (TMK'nun 225/2). Dava konusu 2766 ada 5 parsel üzerindeki 4 nolu bağımsız bölüm 22.06.2006 tarihinde satın alma yoluyla davalı ... adına tescil edilmiştir.
Dava, TMK'nun 219, 229, 230, 231, 232, 235 ve 236. maddelerine dayalı katılma alacağı isteğine ilişkindir. Mahkemece kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.
Dava konusu taşınmaz yasal edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde satın alınarak davalı adına tescil edilmiş, davalı vekili savunmasında, taşınmazın müvekkilinin eczacı olması nedeniyle elde ettiği gelirle alındığını, davacının katkısı bulunmadığını savunmuştur. TMK’nun 222.maddesinin son fıkrasına göre, bir eşin bütün malları aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal kabul edilir.
Davaya konu taşınmazın evlilik birliği içinde eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli bulunduğu dönemde edinildiği sabittir. Varsa, aksi iddianın ispat yükümlüsü TMK'nun 6 ve 222.maddesine göre davalı taraftır. Somut olayda, davalı taraf uyuşmazlık konusu taşınmazın kişisel mal grubundan edinildiğine dair savunma ileri sürmemiştir.
O halde; mahkemece yapılacak iş; edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli bulunduğu dönemde davalı eş adına tescil edilen dava konusu taşınmazın belirlenecek tasfiye tarihi itibariyle değeri üzerinden yukarıda yazılı şekilde davacının katılma alacağının tespiti ile elde edilecek sonucuna göre bir karar verilmesidir.
Dava konusu taşınmazın 4721 sayılı TMK'nun yürürlük tarihinden sonra edinildiği, davanın katılma alacağı isteği olduğu ve aksini ispat yükünün davalı tarafta bulunduğu gözden kaçırılarak, yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.