Davacılar, mirasbırakanları S.. Ç..'in 22/07/2013 tarihinde vefat ettiğini, geriye yasal mirasçıları olarak kendilerinin kaldığını, mirasbırakanlarından gelen mirası kayıtsız şartsız reddettiklerini açıklayarak, mirasın gerçek reddi talebinde bulunmuşlardır.
Mahkemece, davanın kabulüne dendikten sonra, mirasbırakan S.. Ç..'in mirasçıları ve miras payları belirlenmek suretiyle mirasçılık belgesi düzenlenmiştr. Hüküm yasal süresi içerisinde davacı A.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.
1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 74'üncü maddesinde.
Medeni Kanun ile belirtilen hükümler saklı olmak üzere, hakimin her iki tarafın iddia ve savunmalarıyla bağlı bulunduğu, ondan fazlası veya başka bir şey hakkında karar veremeyeceği belirtilmiş, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26'ncı maddesinde de, hakimin, tarafların istem sonuçlarıyla bağlı olduğu, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği açıklanmış olmakla, hukuk yargılamasında "taleple bağlılık" ilkesi egemendir.
İnceleme konusu davada, davacılar yasal süresi içerisinde açıkça "mirasın gerçek reddi"ni (TMK md. 605/ı) istemiş olmalarına karşın, taleple bağlılık ilkesi ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı A.. Ç..'in temiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/III-2 bendi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılardan A.. Ç..'e iadesine, 19.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.