Davacı, kadastro çalışmaları sırasında dava dışı 196 ada 4 nolu parselin kendisi adına tespit ve tescil edildiğini, ancak bir kısım yerinin paftasında yol olarak gösterilen kısımda kaldığını, bu nedenlerle yol olarak gösterilen kısmın iptali ile adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı köy tüzel kişiliği, çekişmeli yerin yol olduğunu ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Davaya dahil edilen Hazine temsilcisi, nizalı yerin Kadastro Kanunu'nun 16/B maddesi gereğince umuma açık yol olduğunu, zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, yapılan keşif, dinlenen bilirkişi anlatımları ve dosyada mevcut teknik bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kabulüne,19.06.2012 tarihli teknik bilirkişi raporu ve eki krokide A harfiyle gösterilen 340,12 m2'lik yerin öncelikle çekişmesiz 196 ada 4 nolu parsele eklenmesine, bu mümkün olmadığı taktirde davacı adına ayrı bir parsel numarası verilerek tesciline karar verilmiştir.
Hüküm, süresi içerisinde Hazine vekili tarafından dilekçesinde yazılı gerekçelerle temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; davacının çekişmesiz 196 ada 4 nolu parsele ilişkin kadastro tutanağı getirilmiştir. Bu yerin, senetsizden, bir katlı yığma ev ve bahçesi niteliğiyle, 2379.04 m2 olarak, 16.2.2008 tarihinde, tam mülkiyet üzere R. oğlu M.
Ç. (davacı) adına tespit gördüğü davacının süresi içerisinde kadastro mahkemesine nizalı yerle ilgili olarak bu parselden de bahisle açmış olduğu itiraz davasında davacının davasının reddine, 196 ada 4 nolu parselin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline dava konusu yolun haritasında yol olarak gösterilmesine karar verildiği,
temyiz üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 21.12.2009 tarih 2009/1521-6231 Esas ve Karar sayılı ilamında yazılı olduğu üzere, “kadastro sırasında tutanağı düzenlenmeyen yol olduğu ilgililerin tespit gününde hazır bulunup dava konusu taşınmaz hakkında uyuşmazlık çıkartmadıkları çekişmeli yerin kadastro dışı bırakıldığı anlaşılmakla davanın genel mahkemede çözümlenmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesinin doğru olmadığı” gerekçeleriyle bozulmuştur.
Mahalli mahkeme bozma kararına uymuştur. Görevsizlikle dosya mahkemesine gelmiştir. Keşif yapılmıştır. Dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar çekişmeli yerin halen köy halkının kullandığı aktif yol olduğunu söylemişlerdir. Kaldı ki, davacının miras bırakanı 30 yıl kadar önce söz konusu yerin yol olarak açılmasına muvafakat etmiştir. Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir.
Uyuşmazlık, kadastro çalışmalarında paftasında yol olarak bırakılan yerin kadim ve aktif yol olup olmadığı ve böyle bir yerin zilyetlik yoluyla kazanılıp kazanılamayacağında toplanmaktadır.
Hemen belirtmek gerekir ki, kadim, aktif ve imar yollarının zilyetlik yoluyla kazanılması mümkün değildir. Ancak, terk edilmiş ya da kapanmış yolların koşulları oluştuğu taktirde TMK’nun 713/1 maddesi uyarınca kazanılması olanaklıdır. Somut olayda, davacının murisi söz konusu yolun dava tarihinden 30 yıl kadar önce açılmasına muvafakat etmiştir. O tarihten beri söz konusu yol tüm köy halkının yararlandığı umuma açık aktif bir yoldur.
Hal böyle olunca, davanın reddine karar vermek gerekirken, maddi olgu, deliller ve nitelemede yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetli olmamıştır.
Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 17.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.