Davacı vekili, davacıya ait bulunan taşınmazların ½ payının evlilik birliğinin kurulmasından kısa bir süre sonra davalıya devredildiğini açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000.- TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 04.04.2007 tarihli dilekçesiyle harcını da yatırmak suretiyle evlilik nedeniyle yapılan harcamalar, takılan takılar, eve alınan klima ve mobilyalar ile davalıya alınan cep telefonundan kaynaklanan 20.600 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, taşınmazlara ilişkin isteğin tefrikinden sonra dava dilekçesinde yer almayan ve ayrı bir davanın konusunu teşkil edecek 04.04.2007 tarihli dilekçedeki istekler yönünden davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, bankada bulunan 7.000 Amerikan Doları, nişan nedeniyle takılan takılar, klima, eve alınan mobilya ve iki adet cep telefonu yönünden davanın reddine karar verilmişse de, bu görüşe katılmak mümkün değildir. 04.04.2007 tarihli dilekçenin kapsamına göre istek kişisel mal iddiasıyla açılmış alacağa ilişkindir. Anılan dilekçe davacı vekilince harçlandırılmış olmakla 6100 sayılı HMK'nun 30. maddesinde düzenlenmiş bulunan usul ekonomisi ilkesi gereğince istek dava haline getirildiğinden mahkemece, davanın esasına girilerek toplanacak delillerin sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.