Davacı vekili, evlilik birliği içinde edinilerek davalı eş adına tescil edilen taşınmaz ve aracın alım bedeline vekil edeninin çalışma karşılığı geliri ve düğünde takılan altınlarının bozdurulması suretiyle katkıda bulunulduğunu açıklayarak, fazla hakları saklı tutularak 10.000 TL.nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiliyle vekil edenine ödenmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, iddianın boşanma davasında ileri sürülmediğini, plakası belirtilen araçların vekil edeni adına kayıtlı olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, taşınmaza ilişkin katkı payı alacağı davasının ispatlanamaması nedeniyle reddine, araç bakımından davanın kabulüne 8.245 TL katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Hükmün kabule ilişkin bölümü davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Taraflar 1995 yılında evlenmiş, 10.11.2005 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 5.4.2007 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliği son bulmuştur. Dava dilekçesinde dava konusu aracın plakası hatalı bildirilmiş ise de, ... plakalı aracın 12.12.2000 tarihinde davalı adına satın alınarak, 15.6.2004 tarihinde 3.kişiye satıldığı anlaşılmıştır.
TMK.nun 179.maddesine göre mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır. Taraflar arasında başka bir mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, evlenme tarihinden 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı MK.nun 170. maddesi uyarınca “mal ayrılığı”, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise 4721 sayılı TMK.nun 202. maddesi hükmü uyarınca yasal “edinilmiş mallara katılma” rejimi geçerlidir.
Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2 .maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, uyuşmazlık konusu aracın edinim tarihi itibariyle taraflar arasında 743 sayılı MK.nun 170. maddesi hükmü uyarınca mal ayrılığı rejimi geçerli olduğuna, her ne kadar aracın yukarıda belirtilen tarihte satıldığı belirlenmiş ise de evlilik birliği içinde sarfedildiği davalı tarafından ileri sürülmediğine,
araca ilişkin uyuşmazlık Borçlar Kanunu’nun genel hükümleri nazara alınarak çözüme kavuşturulduğuna, dosya arasında bulunan bir kısım beyanlar ve çalışma belgeleri incelendiğinde davacının çalıştığı belirlendiğine göre katkıda bulunduğunun kabulüyle, bu tür davalarda fedakarlığın denkleştirilmesi ve hakkaniyet kuralı da gözetilmesi gerektiğine göre, Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunun araç yönünden katkı payı oranına ilişkin bölümünün hükme esas alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamıştır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK.nun geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 143,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 431,60 TL davalıdan alınmasına 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.