Davacı vekili, tarafların evlilik birliği içerisinde ortak kazançları ile davalının babasının davalıya verdiği dava dışı 138 ada parsel sayılı arsa vasfındaki taşınmaz üzerine bina yaptırdıklarını ve bu taşınmaza komşu dava konusu 138 ada parsel sayılı arsa niteliğindeki taşınmazın alındığını açıklayarak, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 25.000 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, sonrasında ve yargılama sırasında 22.06.2006 tarihli dilekçe ile isteğini ıslah ederek 53.870,00 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı def'inde bulunmuş, sonrasında dava konusu binanın inşaatına 1983 yılında başlandığını ve 1984 yılında tamamlandığını, inşaatın bir kısım (demir,çimento vs) giderlerinin davalının babası tarafından karşılandığını, davacının 1984 yılı içerisinde çalışmaya başladığını, binanın giderlerinin ve arsa bedelinin davalı tarafından karşılandığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ve kısmen reddine, dava konusu mallarda davacının katkı oranının % 29.78 olduğunun tespiti ile, buna tekabül eden 23.358,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal fazi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya muhtevasına ve dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin aşağıda belirtilen hususlar dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine;
Taraflar 03.10.1979 tarihinde evlenmişler, 22.12.2004 tarihinde açılan boşanma davasının kabulü ve hükmün 13.04.2006 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. 4721 sayılı TMK.nun 179.maddesine göre mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümler uygulanacaktır.
Taraflar arasında başka bir mal rejiminin seçildiği ileri sürülmediğine göre, evlenme tarihinden 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar TMK.nun 202.maddesine göre yasal edinilmiş mallara katılma rejimine tabi olacaklardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2. Maddesine göre boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.
Dosya kapsamına göre, uyuşmazlık konusu binanın inşaatına 1983 yılında başlandığı ve 1984 yılında tamamlandığı, dava konusu 138 ada parsel sayılı taşınmazın ise kadastro çalışmalarından önce 20.08.1986 tarihinde adi yazılı sözleşme ile dava dışı Mehmet Erdoğan'dan satış yoluyla devralındığı sabittir.
Bu durumda, nizalı mallar 743 sayılı TKM.nin 170. maddesine göre eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinildiklerine göre; uyuşmazlığın Borçlar Kanunu'nun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekmektedir.
O halde mahkemece yapılacak iş; öncelikle, tarafların evlenme tarihinden dava konusu binanın tamamlandığı tarihe ve yine dava konusu 138 ada parsel sayılı taşınmazın edinildiği 20.08.1986 tarihine kadar ayrı ayrı elde ettikleri gelirlerin tespit edilmesi ( bu hesaplamada her iki taşınmaz bakımından ayrı ayrı değerlendirme yapılması) bu kapsamda gerekli görülen tüm bilgi ve belgelerin taraflardan ve ilgili kurum veya kuruluşlardan temin edilmesi ve davalının her birinin kişisel harcamaları ile davalı koca bakımından ayrıca 743 sayılı TKM.nun 152 maddesinin göz önünde bulundurulması,
buna göre dava konusu taşınmazların edinim tarihleri itibariyle tarafların gelirlerinin dolayısıyla katkı oranlarının belirlenmesi ve davacının belirlenen katkı oranının taşınmazların dava tarihindeki değerleri ile çarpılarak belirlenen katkı payı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, taşınmazların edinim tarihleri yerine tüm evlilik birliği içinde tarafların gelirleri esas alınarak belirlenen katkı oranına göre değerlendirme yapılan bilirkişi raporu ile hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.
Davacı ve davalı vekillerinin yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile; 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya, 350,00 TL peşin harcında istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 06.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.