Davacı, 176 ada 36-37, 180 ada 8 -9-13, 181 ada 25-26-28, 155 ada 21, 203 ada 4-5-6, 157 ada 5-6-12-13-14-16-17-21-22-30-31-37-41, 156 ada 1-2- 3-12-13, 179 ada 13, 169 ada 41-50 ve 164 ada 7 parsel sayılı taşınmazların kök muris ...'den intikal ettiğini, murisin sağlığında taşınmazların bir kısmını paylaştırdığını, bir kısmını da murisin vefatından sonra köy heyeti tarafından taksim edildiğini, taksime göre; taşınmazları 1963 yılından beri nizasız ve fasılasız olarak malik sıfatıyla kullandığını, ancak kadastro çalışmaları sırasında taşınmazların kardeşleri olan davalıların murisleri adına tespit gördüğünü açıklayarak dava konusu parsellerin tapu kayıtlarının iptali ile taksim ve fiili duruma göre kök muris ... mirasçıları adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılardan ... ve ...; açılan davayı kabul etmediklerini beyan etmişlerdir. Diğer davalılara usulüne uygun bir biçimde dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamışlar ve cevapta vermemişlerdir.
Mahkemece, davanın kanıtlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.
Hüküm, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; özellikle dosya kapsamına alınan nizalı taşınmazlara ilişkin tapu kayıtları ve kadastro tutanaklarının edinme sebepleri ile tarafların iddia ve savunmaları birlikte değerlendirildiğinde: dava konusu taşınmazlardan 203 ada 4-5-6 ve 157 ada 16-30-31 parsellerin kök muristen intikal ettiği, kadastro çalışmaları sırasında davacıya da pay tespiti yapıldığı anlaşıldığından bu parseller yönünden davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamaktadır.
Bundan ayrı, dava konusu parsellerden 180 ada 13, 157 ada 22, 169 ada 41, 181 ada 28, 157 ada 6-14-37-12, 156 ada 2-3-13 ve 164 ada 7 parsellerin tarafların murisi ...'den intikal etmediği, 3. kişiler adına kayıtlı olduğu anlaşıldığından bu parseller yönünden husumetten red kararı verilmesi gerekirken esastan reddi doğru değil ise de; dava redle sonuçlanmış olup kararı sonucu itibari ile doğrudur.
Yukarıda ayrı ayrı açıklanan nedenlerle davacının 203 ada 4-5-6, 157 ada 16-30-31 ve 180 ada 13, 157 ada 22, 169 ada 41, 181 ada 28, 157 ada 6-14-37-12, 156 ada 2-3-13 ve 164 ada 7 sayılı parsellere yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile bu parseller yönünden hüküm fıkrasının ONANMASINA,
Öteki dava konusu parsellerin ise tarafların kök murisi ...'den miras yoluyla kaldığı, tüm mirasçıların katılımı ile yöntemine uygun biçimde taksim yapıldığı kanıtlanamadığı gibi murisin sağlığında satış veya bağış gibi özgüleme de yapmadığı anlaşıldığından çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince davacının miras payı oranında iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken bu parseller içinde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.
Davacının 176 ada 36-37, 180 ada 8 -9, 181 ada 25-26, 155 ada 21,157 ada 5-13-17-21-41, 156 ada 1-12, 179 ada 13, 169 ada 50 sayılı parsellere yönelik temyiz itirazları açıklanan nedenle yerindedir. Kabulüyle bu parseller yönünden Yerel Mahkeme kararının 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4.
(HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.