Davacı vekili, 1980 yılında vekil edeni ile evlenen davalının evlendiği tarihte herhangi bir mal varlığı bulunmamasına rağmen davalının desteği ile 2369 ada 5, 3580 ada 23, 3582 ada 21, 1071 ada 243, 344, 245, 250, 251, 252, 253, 254, 255, 256, 257, 258, 259, 271, 272, 274, 2331 ada 8, 118 ada 12, 1 parseller,75 ada 6 parsel 9 numaralı bağımsız bölüm ile ... ve ... plaka sayılı araçların edinilerek davalı adına tescil edildiğini, davalıya düğünde takılan 600 gr ağırlığında altın kemer, 100 gr ağırlığında 2 adet ...
Burması, 1 adet inci kolye, toplam 800 gr. ağırlığında 14 adet bilezik, 8 adet tam altın, 13 adet yarım altın, 38 adet çeyrek altının iş kurma çalışmalarında davalıya verildiğini açıklayarak, 01.01.2002 öncesi edinilen taşınmazlardaki katkısı için 250.000,00 TL, 01.01.2002 sonrası edinilen taşınmaz ve araçlar için 1/2 mülkiyet hakkı tanınmasını, mümkün olmadığı takdirde 75.000 TL ve düğünde takılan ziynetler için 75.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacı ile davalı arasında 01.01.2002 tarihinden önce mal ayrılığı rejimi bulunduğunu, davacının ev hanımı olup herhangi bir geliri bulunmadığını, katılma alacağına ilişkin isteğe boşanma kararının kesinleşmesinden sonra cevap vereceğini, davacının talep ettiği ziynet miktarından fazlasının evde bulunduğunu ve tarafların birlikte yaşadığı müşterek evin 2008 yılında davalı adına tescil edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, taraflar arasındaki boşanma kararı kesinleşmediğinden dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Hemen belirtmek gerekir ki, 01.01.2002 tarihinden önce edinilen taşınmazlar yönünden TMK'nun 170. maddesine göre, taraflar arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen mal varlığına yapılan katkıdan kaynaklanan katkı payı alacağı, 01.01.2002 tarihinden sonra edinilen taşınmaz ve araçlar yönünden TMK 202 ve devamı maddeleri gereğince taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen mal varlığından kaynaklanan katılma alacağı ve düğünde davacıya takılan ziynetlere yönünden genel hükümlere tabi alacak isteğine ilişkindir.
Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; taraflar 05.01.1980 tarihinde evlenmiş, 16.07.2010 tarihinde boşanma davası açılmış olup, halen derdesttir. Bilindiği üzere ve kural olarak, yanlar arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/ 2. maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermekte olup mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak hakkı boşanma dava tarihi itibariyle doğar.
Ancak, bu hakkın kullanılabilmesi ve tasfiyeye karar verilebilmesi için boşanma davasının olumlu sonuçlanarak kesinleşmesi zorunludur. Somut olayda, taraflar arasındaki ... 4. Aile Mahkemesi'nin 2010/770 Esasında kayıtlı boşanma davası karara bağlanmamıştır.
Öte yandan, HGK'nun 27.06.2012 tarih, 2012/8-268 Esas ve 2012/420 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, boşanma davası mal rejiminin tasfiyesinden doğan alacak davası için bekletici mesele yapılması ve boşanma davasının olumlu sonuçlanması halinde iş bu davada toplanacak tüm delillere göre bir değerlendirme yapılarak hasıl olacak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK. m. 297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.