Davacı vekili, Kartal Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne verdiği dava dilekçesi ile 25.10.2007 tarihli açıklama dilekçesinde özetle; 2841 ada parsel nolu bağımsız bölüm üzerinde vekil edenin 1/2 oranında pay sahibi olduğunu, tamamının davalı tarafından kullanıldığını, kullanım karşılığında her hangi bir bedel ödenmediğini açıklayarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 5.000, birleşen dava dosyasında ise; saklı tutulan bölüme ilişkin 10.000 TL. olmak üzere toplam 15.000 TL.ecrimisil (kira) bedelinin davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, dava konusu taşınmazın evlilik birliği içerisinde alındığını, davanın Aile Mahkemesinde görülmesi gerektiğini, taşınmaz üzerinde müvekkilinin paydaş olduğunu, davacının ecrimisil isteyemeyeceğini ileri sürerek yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, Yüksek Yargıtay 3.Hukuk Dairesi'nin bozma ilamına uyularak davanın kabulüne, 01.11.2005-10.02.2009 tarihleri arasına ilişkin olarak toplam 15.000 TL. kira bedelinin dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 03.07.1993 tarihinde evlenmişler, 30.01.2004 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 19.04.2006 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinden sonra bir yıl içinde başka mal rejimi seçilmediğinden, taraflar arasında bu tarihe kadar 743 sayılı TKM’nin 170.maddesi uyarınca mal ayrılığı, bu tarihten sonra ise yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK'nun 202, 4722 s.K.10 m.).Yanlar arasındaki mal rejimi, boşanma davasının açıldığı 30.01.2004 tarihinde sona ermiştir (TMK'nun 225/2). Dava konusu 2841 ada parsel üzerindeki nolu bağımsız bölüm 05.11.1996 tarihinde üçüncü kişiden satın alma yoluyla 1/2 paylı mülkiyet şeklinde davacı Ö.. ile davalı E.. adına tescil edilmiştir.
Kartal Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından, davanın Aile Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşünden hareketle davanın görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde dosyanın görevli ve yetkili Kartal Nöbetçi Aile Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş ve karar taraflarca temyiz edilmeksizin 06.04.2007 tarihinde kesinleşmiş, dosyanın gönderildiği Kartal 1.Aile Mahkemesi'nce davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafça temyizi üzerine, Yüksek Yargıtay 3.Hukuk Dairesi tarafından davacı tarafça ecrimisil istenebilmesi için taşınmaz üzerindeki mülkiyet uyuşmazlığının çözülmesi gerektiğine işaret edilerek bozma sevk edilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dava dilekçesi, 25.10.2007 tarihli açıklama dilekçesi ile ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacıya ait 1/2 payın kullanılmasından kaynaklanan ecrimisil (kira ) alacağı isteğine ilişkin olup mal rejiminin tasfiyesine yönelik bir istek bulunmamaktadır.
Diğer yönden; taraflar arasındaki mal rejimi boşanma davasının açıldığı 30.01.2004 tarihinde sona ermiştir.Talep ve mahkemece hüküm altına alınan kira bedeli mal rejiminin sona erdiği tarihten sonraki 01.11.2005 -10.02.2009 tarihleri arası döneme ilişkindir. 4787 sayılı Aile Mahkemeleri'nin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4. maddesi.
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere Aile Hukuku'ndan (TMK.nun m.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesi'nde bakılacağını hükme bağlamıştır. Bu maddelerin kapsamı dışında kalan ve Aile Hukuku'ndan kaynaklanmayan mal varlığına ilişkin davalara bakma görevi, 6100 sayılı HMK'nun Geçici 1. maddesi uyarınca 1086 sayılı HUMK'nun 1 ve devamı maddelerine göre genel mahkemelere aittir.
Görev, kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınacağından dava tarihindeki değere göre Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevine giren davaya Aile Mahkemesi’nde bakılıp yargılamaya devam edilmesi de doğru olamayacağından eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Her ne kadar Kartal Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından Aile Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ise de anılan hüküm, taraflarca temyiz edilmeksizin 06.04.2007 tarihinde kesinleşmiş olduğundan yeniden görevsizlik kararı verilmesine engel olduğu düşünülemez.
O halde; eldeki uyuşmazlık bakımından 6100 sayılı HMK'nun 1 ila 4. maddeleri uyarınca genel mahkemeler görevli bulunduğundan, Mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, görev hususu nazara alınmaksızın yazılı gerekçeyle davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 256,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.