Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2014/10360 K.2014/11882

... ile ... aralarındaki miras payı nedeni ile alacak olmadığı takdirde tasarruf tenkisi kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 18.02.2014 gün ve 467/63 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARŞI OY

Dava, mirasçılar arasında adi istihkak talebine ilişkindir. Davacı mirasbırakanın kızı, davalı ise kocasıdır. Dava dilekçesi ile davalının mirasbırakanla mevcut müşterek banka hesabından, mirasbırakanın yatağa bağımlı olarak yaşamını sürdürdüğü son iki yıllık dönemde lira ve döviz cinsinden paralar aldığını, bunların hesabını vermediğini, miktarlarının mutad harcama limitinin çok üstünde olduğu belirtilerek: alınan bu paraların faiziyle birlikte tahsili istenilmiştir.

Mahkemece, davacının yasal miras payı karşılığı olarak 4.268.261,19 TL asıl alacak 65.090,98 TL işlemiş faizi 50.725,87 USD asıl alacak, 210,58 USD işlemiş faizi, 50.439,64 Euro asıl alacak 205.12 Euro işlemiş faizinin davalıdan asıl alacak yönünden faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş; hükmü davalı temyiz etmiştir.

Mirasbırakanın ölümünden önceki son iki yılını yatalak hasta olarak geçirdiği ve bu dönemde tüm bakımını davalı kocasının yaptığı toplanan delillerle anlaşılmaktadır. Yine davalının mirasbırakanın hastalığı ve bakımı için harcamalar yaptığı ancak bunu somut olarak delillendiremediği anlaşılmaktadır. Buna karşılık davacının ise evlat edinme yoluyla annesi haline gelen miras bırakanla bu dönemde ilgilenmediği anlaşılmaktadır.

Para alacaklarında kesin vade olmadığı takdirde ancak varsa temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilebilir. Dava para alacağına ilişkin olup; davalı dava tarihinden önce temerrüde düşürülmemiştir. Bu nedenle mahkemenin işlemiş faize hükmetmesi kanımca doğru değildir. Diğer yönden, davalının aldığı paralardan eşinin hastalandığı ve bakımı için harcama yaptığı ancak bunları delillendiremediği görülmektedir. Bu giderlerin delillendirilmesi de hayatın olağan akışına uygun değildir. Bu bakımdan tahsiline karar verilen lira ve döviz cinsi paradan TMK'nun 4. maddesindeki hakkaniyet kuralı gereği olarak hakim tarafından uygun, bir oransal miktar belirlenip, indirim yapılması gerekir.

Açıkladığım sebeplerle, temyiz eden hükmün, tahsiline karar verilen asıl alacak miktarları üzerinden hakimce uygun görülecek hakkaniyet indirimi yapılması ve işlemiş faiz alacaklarının reddine karar verilmek üzere, hükmün bozulması gerektiğini düşünüyor; değerli çoğunluğun onama kararına katılamıyorum. 09.06.2014