Davacı vekili, evlilik birliği içinde edinilmiş malların tespiti ve tasfiyesi ile fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak üzere vekiledeninin; katkı payı, değer artış payı ve edinilmiş mallara katılma nedeniyle davalıdan alacaklı olduğunu açıklayarak 10.000 TL'nin davalı tarafından faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini; davalıya ait tüm mal varlığı üzerinde alacaklarının tahsiline kadar geçerli olmak üzere tedbir konulmasını dava ve talep etmiştir.
Mahkemece, 28.11.2013 tarihli tensip tutanağı 18 numaralı ara kararında dava dilekçesinde talep edilen taşınmazlar ve araçlar üzerine ihtiyati tedbir konulması hususunun deliller toplandıktan sonra değerlendirilmesine karar verilmiştir. İlgili yerlere yazılan müzekkere cevapları dosya kapsamına alındıktan sonra. Mahkemece 03.12.2013 tarihli ara karar ile davacı vekilinin, sermaye ve hisselerinin tamamının davalıya ait olduğu görülen.... İnşaat ve İnşaat Malzemeleri Mühendislik Turizm Gıda Emlak Tekstil ve Organizasyon Ticaret Sanayi Ltd. Şirketi adına kayıtlı ...Beldesi ....Mevkii 17 Pafta 1146 Nolu Parselde kayıtlı bulunan taşınmaz ile .... plaka sayılı aracın kayıtları üzerine 3. kişilere satış ve devrinin önlenmesi için tedbir konulması talebinin kabulüne karar verilmiştir.
Davalı vekili dosyaya ibraz ettiği 31.12.2013 hakim havale tarihli cevap dilekçesinde; Mahkemenin 03.12.2013 tarihli ara kararı ile verilen ihtiyati tedbir kararının Mahkemenin yetkili olmaması açısından hukuka aykırı olduğunu, tedbir kararının davacının soyut iddialarına dayanılarak ve hangi gerekçelerle tedbir kararı verildiği açıklanmadan verildiğini, usul ve yasaya aykırı tedbir kararının kaldırılmasını talep etmiştir. Tüm dosya kapsamı nazara alındığında; Mahkemece davalı vekilinin ihtiyati tedbir kararının kaldırılması istemi hakkında olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmediği anlaşılmaktadır.
.//..
2014/11552-14161 -2-
Davalı vekili 17.03.2014 havale tarihli temyiz dilekçesinde; yetkisiz Mahkemece verilen ihtiyati tedbir kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, tedbir konulan malların vekiledeninin şahsi malları olmayıp tüzel kişi malları olduğunu açıklayarak Mahkemenin 2013/825 esas ve 03.12.2013 tarihli tedbir kararının kaldırılmasını istemiştir.
6100 sayılı HMK'nun 391/3. maddesindeki düzenleme ile ihtiyati tedbir kararlarına karşı da kanun yolu açılmış ve kanun yoluna başvurulması halinde ihtiyati tedbirin özelliği gereği incelemenin öncelikle yapılacağı ve verilen kararın da kesin olacağı açıklanmıştır.
Ancak Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 21.02.2014 tarih 2013/1 Esas 2014/1 Karar sayılı içtihadı ile HMK'nun 391. ve 394. maddelerinde geçen “kanun yolu" ibaresi ile kastedilenin istinaf yolu olduğu, Geçici 3. madde yollamasının sadece HUMK'nıın temyize ilişkin hükümlerini kapsadığı ve ihtiyati tedbire ilişkin kararların nihai nitelikte kararlardan olmadığı, ayrıca bu konuda özel bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde bu tür kararların temyiz yolu kapsamında incelenemeyeceği kanaatine varılmış ve “İlk derece mahkemelerinden verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağına" karar verilmiştir.
Az yukarıda açıklanan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı karşısında davalı vekilinin talebinin incelenme imkanı bulunmadığına, ihtiyati tedbir talebinin kabulüne ilişkin karara karşı temyiz isteğinde bulunulamayacağına göre davalı vekilinin kanun yolu başvurusunun açıklanan nedenlere temyiz dilekçesinin (isteminin) REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 04.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.